Ik maak een wandeling in vestingstad Naarden, een pittoreske vestingstad in het Gooi. Naarden is een bezoek waard met leuke straatjes, een goed bewaarde vesting, drie musea (ik heb er twee bezocht) en 17 muurgedichten. Loop je mee?
Vestingstad Naarden
Vestingstad Naarden ligt in het Gooi.
Naarden is één van de best bewaarde vestingsteden in Europa en beroemd om zijn unieke stervorm. Door de vorm van Naarden was het stadje goed te verdedigen. De punten van de ster worden gevormd door bastions en daartussen zie je de ravelijnen, kleine forteilanden.
Naarden Vesting heeft zes bastions, een dubbele omwalling en een dubbele grachtengordel. Naarden is het enige stadje ter wereld dat een dubbele grachtengordel met dubbele omwalling heeft.
De zes bastions zijn: Katten (noord), Oranje (noordoost), Promers, met bomvrije kazerne (zuidoost), Turfpoort met het Nederlands Vestingmuseum (zuid), Nieuw-Molen (west) en Oud-Molen met Groot en Klein Arsenaal (noordwest).
Naarden heeft twee stadspoorten: de Utrechtsche Poort en de Amsterdamsche Poort. De Amsterdamsche Poort met het waterpoortje bestaat niet meer. In 1915 is deze poort gesloopt. In de Utrechtsche Poort zijn nu het VVV-kantoor en het bezoekerscentrum van de Nieuwe Hollandse Waterlinie gevestigd. Naarden vesting is onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Lees meer: Nieuwe Hollandse Waterlinie
Naarden Vesting werd in 1350 gesticht en kreeg in 1351 stadsrechten. Vanwege de strategische ligging tussen de toenmalige Zuiderzee en het uitgestrekte meren- en moerasgebied werd Naarden in de 16e eeuw een militaire vesting en onderdeel van de Hollandse Waterlinie. De militairen konden de vijand die vanuit het oosten naar Amsterdam wilden trekken, de doortocht belemmeren. In de 17e eeuw kreeg Naarden de voor de stad zo kenmerkende en prachtig bewaard gebleven stervormige plattegrond met dubbele omwalling, poortgebouwen en bastions. Naarden ademt zijn militaire verleden. Tot 1926 bleef Naarden een militair steunpunt als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
In Naarden Vesting zijn 3 musea gevestigd, waarvan ik er tijdens deze wandeling twee heb bezocht: het Nederlands Vestingmuseum, het Comenius Museum en het Weegschaal Museum (in het Spaanse Huis). Het Weegschaal Museum heb ik niet bezocht.
Door de Nederlandse Bachvereniging wordt jaarlijks op Goede Vrijdag in de Grote Kerk de Matthäus Passion uitgevoerd.
Muurgedichten in Naarden
In Naarden zijn 16 gedichten te lezen. Volgens mij is er inmiddels één bijgekomen, want ik kwam onderweg een gedicht tegen die ik niet op mijn lijstje van 16 muurgedichten had staan. Deze muurgedichten zijn in boekvorm uitgebracht met foto’s en teksten van Gedichten op de Muur in de Vesting Naarden inclusief informatie over de dichters en de looproute langs alle muurgedichten. Ik heb mijn eigen route langs de muurgedichten gemaakt en deze samengevoegd met een wandeling voor Naarden die ik op internet vond.
Mijn wandeling door vestingstad Naarden
Oorlogsmonument
Mijn wandeling in Naarden begint bij de bushalte aan de Westwaalstraat. Vanaf de halte loop ik de bocht om en de brug over naar het oorlogsmonument van Naarden. Het oorlogsmonument staat aan de Burgemeester van Wettumweg op het bastion Nieuw Molen. Op de gedenksteen staat de tekst: ‘In de wrede strijd gevoerd in de jaren negentienhonderd veertig tot negentienhonderd vijf en veertig offerden wij ons leven voor ’s mensen vrijheid’.
Op deze gedenksteen staat een vier meter hoge natuurstenen gedenknaald met daarop een bloem in reliëf. Het oorlogsmonument ligt in een plantsoen.
Vanaf het oorlogsmonument loop ik terug naar de Westwaalstraat.
Muurgedichten
Het eerste muurgedicht dat ik tegenkom is het muurgedicht ‘De kracht van groep acht’. Dit gedicht is in 2014 samengesteld door leerlingen van groep 8 van de Rehobothschool. Het muurgedicht is te vinden op de zijmuur van de Rehobothschool, op de hoek van de Westwaalstraat en de St. Annastraat.
Ik loop voorbij het Nederlands Vestingmuseum. Aan het eind van mijn wandeling kom ik hier terug en bezoek ik het museum.
Voorbij het Nederlands Vestingmuseum en de bocht naar links loop ik vanaf de Westwaalstraat de Peperstraat in. Op de zijmuur van Beijert 18 staan de drie laatste regels uit het gedicht ‘Na de dwarreling’ van Jan Willem Otten, een eindje verwijderd van zijn vroegere werkruimte aan de Beijert.
Bastion Promers
Ik loop terug naar de Westwaalstraat naar het volgende bastion, bastion Promers. Ik loop een éénrichtsverkeerpad, de bedekte weg, in en loop hier volgens de routebeschrijving over een luistergang. In deze gang kon men door luistergangpijpen horen wat er buiten gebeurde. Ze steken rechts uit het gras omhoog. De bedekte weg loopt tussen de binnen- en buitengracht helemaal om de vesting heen. De wal ernaast bood bescherming; ‘bedekt’ betekent dan ook ‘gedekt tegen de vijand’. Het ravelijn Promers-Turfpoort is in de 17e eeuwse staat teruggebracht. Ik maak een wandeling over dit bastion en geniet van de mooie uitzichten.
De Promerskazerne is vernoemd naar de bouwer van de kazerne, Hendrik Promers. Deze kazerne bouwde hij tussen 1875 en 1877. Het is een decoratief geheel, met verschillende baksteendecoraties en natuursteen. Ik ben niet binnen geweest. Vroeger vonden zich in deze kazerne slaapzalen voor 350 man, keukens, een apotheek, ziekenzalen en officiersverblijven. In de onderaardse gewelven werden wapens en munitie opgeslagen. De kazerne is gerestaureerd en nu zijn hier een restaurant en een paar andere bedrijven gevestigd.
Utrechtse Poort
In de Utrechtse Poort zijn nu het bezoekerscentrum van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en het VVV-kantoor gevestigd. Ik ben even binnen geweest, maar de buitenkant vond ik veel interessanter.
De Utrechtse poort is de enige poort in Naarden die bewaard is gebleven. Het is door de rijkversierde gevel een blikvanger. De poort werd in 1877 gebouwd. Vroeger stond hier een 17e eeuwse poort. Aan de stadskant zie je de gezichten van Koning Willem III en zijn vrouw Sophia en aan de buitenkant zie je het stadswapen van Naarden, een dubbele adelaar. Aan beide kanten van de poort was de wacht ondergebracht. Ook bevond zich hier het cachot waar misdadigers werden opgesloten. Onder de poort door kwam jarenlang de regionale stoomtram Naarden binnenrijden. De rooksporen zijn nog te zien in het plafond.
Kraanbrug en Ravelijn Oranje-Promers
Als je onder de Utrechtse Poort loopt, steek je de Kraanbrug over. Deze brug kon weggedraaid worden, waardoor mensen de stad niet in en uit konden. Deze brug belemmerde niet het uitzicht op de vijand als hij weggedraaid werd, zoals dat wel het geval was bij een ophaalbrug. Geniet vanaf de Kraanbrug van het uitzicht over de vestinggracht en de vestingwerken.
Aan de andere kant van de Kraanburg ligt Ravelijn Oranje-Promers. Een ravelijn is een vijfhoekig eilandje tussen twee bastions in. De grote open watervlakte tussen de bastions werd op deze manier voor een deel opgevuld. De vijand, die over water naderde, moest verplicht vlak langs de bastions varen. Zo werd hij een makkelijk doelwit voor de verdedigers van Naarden. Nu liggen er twee wachthuizen met de letters p en q onder het gras en een 2,5 meter dikke laag aarde. Onderweg zie je meerdere gebouwen met zijn eigen letter. Dit is voor de herkenbaarheid. In de wachthuizen verbleven 18 manschappen en officieren en de ruimte werd voor opslag voor munitie en vier kanonnen gebruikt.
Ik loop terug over de Kraanbrug en onder de Utrechts Poort door en sla rechtsaf.
Bastion Oranje
In de bocht van de weg ligt het volgende bastion, Bastion Oranje. Bastions zijn vijfhoekige uitbouwen van de verdedigingswal die op schootsafstand van elkaar liggen. De bastions werden op initiatief van stadhouder Willem III gebouwd na de herovering van Naarden op de Fransen in 1673. Een betere verdediging was hard nodig. Adriaan Dortsman maakte het ontwerp voor de nieuwe verdedigingswerken. Hij ontwierp een dubbele gordel van wallen en grachten. Dit was toen heel bijzonder en nu uniek in de wereld. Eind 19e eeuw werd bastion Oranje uitgebreid met een kazerne en opslag voor wapens en munitie.
Vanaf Bastion Oranje loop ik door tot de Huizerpoortstraat en loop deze straat in.
Muurgedichten
In de Huizerpoortstraat op de zijgevel van nummer 13 bevindt zich het muurgedicht ‘Hoe lieftallig strekt de stad zich uit’ van Hannie Michaelis.
Ik loop de Huizerpoortstraat uit. Let ook eens op de mooie gevels van de huizen. Aan het einde van de Huizerpoortstraat sla ik linksaf de Jan Massenstraat in. Het muurgedicht ‘Glorie’ van Tom van Deel staat op de zijgevel van Raadhuisstraat 19. De titel ‘Glorie’ verschijnt als een soort watermerk achter de tekst.
Rondom het stadhuis
Ik loop verder de Raadhuisstraat in. Recht voor mij staat op de stadslinde. De stadslinde is rond 1750 geplant. Het is de oudste boom van Naarden. Rondom de linde, bij de Raadhuisstraat, Nieuwe Steeg, Gansoordstraat en Duivensteeg, worden nieuwe appartementen achter het vroegere stadhuis van Naarden gebouwd.
Als ik doorloop, staat aan mijn linkerhand het stadhuis van Naarden. Dit stadhuis dateert uit 1601. Het stadhuis is gebouwd in de Hollandse renaissancestijl. Deze stijl herken je aan de trapgevels, wapens en maskers tegen de gevels. Boven de ingang zie je het beeld van Vrouwe Justitia, met naast haar Geloof en Hoop. De Liefde staat boven op het dak. Achter de dubbele trapgevel zetelde vroeger de rechtspraak, de schout en schepen. Achter de smalle gevel bevond zich de kamer van de burgemeester.
Muurgedichten rondom het stadhuis
In de buurt van het stadhuis zijn twee muurgedichten te lezen:
‘Iemand moet het doen’ van Anna Enquist lees ik aan de gevel van de fietsenstalling in de Duivensteeg. Het gedicht is aangebracht op de bakstenen gevel van het oude stadhuis.
Op de zijgevel van de Gansoordstraat 1 en de Duivensteeg lees ik het gedicht ‘Die Kunst der Fuge’ van Willem van Toorn, een eerbetoon aan componist Johann Sebastian Bach.
Doordat het hier een bouwput is, zijn de gedichten moeilijk bereikbaar. Ik moest een ommetje maken via de Nieuwe Steeg om het laatste muurgedicht te bereiken.
Grote Kerk van Naarden
Ik loop terug naar het stadhuis. Recht tegenover het stadhuis staat de Grote Kerk van Naarden. Deze kerk werd toen ik er was, gerenoveerd en was (helaas) niet te bezichtigen. Buitenom stonden de steigers.
De bouw St. Vitus of Grote Kerk begon rond 1410. De toren is het eerst gebouwd, dit was daarna eeuwenlang een baken voor de scheepvaart op de Zuiderzee. Omdat de kerk te klein werd, is hij in de loop van tijd uitgebreid. In de muren van de toren zijn kanonskogels ingemetseld als herinnering aan de vele belegeringen van Naarden. In deze kerk wordt jaarlijks, op Goede Vrijdag, de Matthaüs Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd.
Bij de kerk staat het standbeeld van Comenius. Jan Amos Comenius is een 17e eeuwse Tsjechische priester, theoloog, pedagoog en wijsgeer die in het koor van de voormalige Waalse kerk naast het Comenius Museum in Naarden ligt begraven. Zijn graf is een bedevaartsoord voor de Tsjechen.
Muurgedichten
Aan het Kerkpad naast de Grote kerk lees ik het gedicht ‘Zonder bagage’ van de Nederlands-Tsjechische dichteres Jana Beranová. Je kunt het gedicht zowel in het Nederlands als Tsjechisch lezen. Het gedicht staat op twee naast elkaar gelegen gevels. De dichteres vluchtte in 1948 met haar ouders uit Tsjechoslowakije. De tekst refereert aan Comenius die zijn vaderland ook moest ontvluchten.
Vanaf het Kerkpad loop ik door naar de Sint Vitusstraat en steek de Pastoorstraat over. Op de gevel van Sint Vitusstraat 18, aan een pleintje, is een tekst van Rutger Kopland te lezen. De titel van dit muurgedicht is ’Dit zegt de muur’.
Ik loop vanuit de Sint Vitusstraat terug naar de kruising met de Pastoorstraat en sla ik linksaf.
Op de gevel van de voormalige stalhouderij aan de Pastoorstraat 5 lees ik een tekst van Lucebert uit 1951.
Cruydthof
Ik loop de Pastoorstraat verder uit tot aan de Nieuwe Haven. Hier sla ik rechtsaf. Op Nieuwe Haven nr. 5, achter een groot hek ligt de Cruydthof, een voormalige kruidentuin. In tegenstelling tot wat ik lees en ook wat er op het hek staat is deze tuin gesloten.
Aan de overkant van het water ligt het Arsenaal. Ik kom hier later nog een keer langs en zal dan iets meer vertellen over het Arsenaal. Vanaf de bruggetjes heb ik een mooi uitzicht over het water.
Muurgedichten
Het muurgedicht zonder titel van Erik Menkveld lees ik op de zijgevel van Marktstraat 64, op de hoek met de Katrepel.
Ik loop terug naar de Nieuwe Haven en loop verder langs het water, deze straat heet de Oude Haven.
Bij de Jan Massenstraat sla ik linksaf. Op de zijgevel van de voormalige Weeshuiskazerne in de Jan Massenstraat is het muurgedicht ‘Hetzelfde anders’ van Bernlef te lezen.
Ik loop door tot de Kloosterstraat. Hier sla ik rechtsaf. Het volgende muurgedicht ‘Trouw’ van Dick Hillenius siert de zijgevel van Kloosterstraat 19 aan de Wevershof.
Vanaf dit muurgedicht loop ik terug naar de Kloosterstraat en sla hier rechtsaf.
Comenius Museum
Op Kloosterstraat nr. 33 is het Comenius Museum gevestigd. Dit museum is gewijd aan de Tsjechische 17e eeuwse priester, theoloog, wijsgeer en pedagoog Jan Amos Comenius. Eerder tijdens deze wandeling ben ik al voorbij zijn standbeeld gelopen. Comenius is beroemd geworden door zijn moderne denkbeelden over onderwijs. Hij stond voor onderwijs aan meisjes en introduceerde het leesplankje. De laatste 14 jaar van zijn leven woonde hij in Nederland. In het koor van de voormalige Waalse kerk naast het museum ligt Comenius begraven. Zijn graf is een waar bedevaartsoord voor vele Tsjechen, die speciaal hiervoor Naarden bezoeken. Het gebouw heeft dienst gedaan als nonnenklooster, weeshuis, militair gebouw en nu woningen en een museum. In 1986 zijn de vleugels gesloopt en opnieuw gebouwd. Dit zijn nu woningen.
Ik loop de tuin in waar een standbeeld van Comenius staat. Daarna bezoek ik het museum. De naam Comenius zegt me niets. Ik ben nieuwsgierig wie hij is en wat het museum mij laat zien. In het museum is een vaste expositie met een overzicht van zijn leven. Het museum is recent verbouwd, iets wat goed te zien was. Een deel was, toen ik het museum bezocht, nog niet toegankelijk. In de bibliotheek zijn de werken van en over Comenius te koop. In de kapel bevindt zich het mausoleum met het graf van Comenius. Ik vond vooral de kleine kapel heel mooi.
Entree: Volwassenen: € 7,50 per persoon, kinderen van t/m 12 jaar: gratis. Museumkaarthouders: gratis. (Prijzen zijn van 2024).
Openingstijden: dinsdag t/m zondag van 12.00-17.00 uur.
Adres: Kloosterstraat 33, 1411 RS Naarden.
Website: Comenius Museum
Bastion Katten en ravelijn Oud Molen - Katten
Na mijn bezoek aan het Comenius Museum loop ik de Kloosterstraat uit en kom uit bij Bastion Katten. Hier zijn nu bedrijfjes gevestigd en het terrein is niet toegankelijk volgens de borden. Ik heb snel een paar foto’s gemaakt voor ik verder loop naar Ravelijn Oud Molen – Katten. Dit deel is alleen toegankelijk voor voetgangers.
Ravelijn Oud Molen – Katten is de enige ravelijn dat niet gerestaureerd is. Het is nu dicht begroeid. Achter het ravelijn liggen laag gelegen weilanden. Dit was het zogenaamde inundatiegebied, een gebied dat bij oorlogsdreiging onder water gezet kon worden. De vijand kon worden tegengehouden. Het is nu een deel van de Hollandse Waterlinie.
Via een wandelpad dat stijgt en daalt kom ik uit achter het Arsenaal op Bastion Oud Molen-Westbeer.
Lees meer: Nieuwe Hollandse Waterlinie
Bastion Oud Molen-Westbeer
Vanaf de punt van het bastion Oud Molen zie je de westbeer (één van de twee dammen die in de vestinggracht zijn gebouwd om te voorkomen dat er zout water in de binnengrachten van Naarden zou stromen). Bastion Oud Molen bestaat uit verschillende gebouwen.
Ik loop langs de achterkant van het Arsenaal, verschillende militaire magazijnen, de voormalige bakkerij en slagerij van het leger, een ijskelder en kanonkelders.
Aan de andere kant van het bastion kom ik uit op de Kooltjesbuurt. Deze loop ik om een glimp op te vangen van het Arsenaal.
Arsenaal
Het Arsenaal is in 1688 gebouwd als opslagplaats voor wapens. Dit is nog altijd te zien in de grote gevelsteen boven de hoofdingang met een militaire voorstelling van allerlei soorten wapens en wapenuitrusting. In 1954 brandde het gebouw af. Het is hersteld en tot 1987 bleef het in militair gebruik. Nu is hier het designcentrum van ontwerper en binnenhuisarchitect Jan de Bouvrie gevestigd. Ik ben hier niet naar binnengelopen. Er zijn naast winkels en showrooms ook (dure) restaurants gevestigd. De jetset van Naarden en het Gooi komt hier waarschijnlijk zijn vorkje prikken, gezien de peperdure auto’s voor de deur en op de parkeerplaats.
Vanuit het Arsenaal loop ik terug over de Kooltjesbuurt naar de brug en loop de stad weer in.
Amsterdamse Poort
De Amsterdamse Poort was de westelijke toegang tot Naarden. De poort was 25 meter lang en 3,5 meter breed. Er waren drie doorgangen: in het midden een brede voor karren en paarden en aan weerszijden twee smallere voor voetgangers. Aan beide uiteinden zaten deuren waarmee de poort afgesloten kon worden. In 1915 werd de poort gesloopt omdat zij te smal was voor het militair verkeer.
Veel is hier niet te zien. Ik loop de Burgemeester Wesselingplein in tot aan de Cattenhagestraat. Hier sla ik linksaf tot aan de Marktstraat. Op de kruising Cattengagestraat, Marktstraat en Kloosterstraat sla ik rechtsaf de Marktstraat in en de eerste straat links de Regenboogstraat in.
Muurgedicht
Op de gevel van de voormalige stadsboerderij van Regenboogstraat nr. 9 staat het muurgedicht ‘KIJK – KIJK’ van Leo Vroman.
Ik loop terug vanuit de Regenboogstraat naar de Marktstraat en sla linksaf de Marktstraat in en sla de tweede straat rechts in, de Turfpoortstraat. Aan de linkerkant staat de St. Vituskerk, een kerk die nog in gebruik is en waar ik niet binnen ben geweest.
Ik loop door tot aan nr. 27. Dit is het Spaanse huis/Weegschaal Museum.
Het Spaanse Huis
Het Spaanse huis was in de middeleeuwen gebouwd als kapel van een gasthuis. In de 16e eeuw werd het stadhuis. De Spanjaarden vermoorden hier in 1572, tijdens de 80-jarige oorlog, alle mannen van Naarden. Naarden werd daarna geplunderd en in brand gestoken. Deze ramp wordt herdacht in de drie gevelstenen op de voorgevel. Dit pad werd eind 16e eeuw gerestaureerd. Het gebouw werd de waag van Naarden. In 1809 werd het pand huisvesting voor soldaten van de Franse bezetters. In 1813 was hier een bakkerij voor het leger gevestigd. De bakovens zijn nog steeds te zien. Nu is in het Spaanse Huis het Weegschaal Museum ondergebracht. Ik ben hier niet binnen geweest, dit omdat ik het Nederlands Vestingmuseum nog wil zien en het Weegschaal Museum mij niet echt aanspreekt. Van de buitenkant is het gebouw ook niet herkenbaar als museum.
Entree: Volwassenen: € 7,50 per persoon, kinderen van 6 t/m 12 jaar: € 4,– per persoon, kinderen van t/m 5 jaar: gratis. Museumkaarthouders: gratis. (Prijzen zijn van 2024).
Openingstijden: van 1 november t/m 1 maart van vrijdag t/m zondag van 11.00-17.00 uur. Van 1 maart t/m 31 oktober van donderdag t/m zondag van 11.00-17.00 uur.
Adres: Turfpoortstraat 27, 1411 ED Naarden.
Website: Weegschaal Museum
Muurgedichten
Voor ik naar het Nederlands Vestingmuseum loop, maak ik rond de Peperstraat nog een rondje om nog een aantal van de 17 muurgedichten te lezen.
Tegenover het Weegschaal Museum, op Turfpoortstraat 26, is de praktijk van dokter Galavazi gevestigd. Hier lees ik het gedicht ‘Elk paradijs’ van Marjoleine de Vos.
Ik loop de Turfpoortstraat uit tot de kruising met de Peperstraat en sla hier rechtsaf de Peperstraat in.
Een gedicht die niet beschreven staat is het gedicht van Lucebert bij de St. Annastraat-Peperstraat.
In de St. Annastraat op de zijgevel van het pand Peperstraat 14 staat het gedicht ‘Orpheus’ van Ida Gerhardt.
Ik vervolg mijn wandeling door de Peperstraat en sla bij kruising met de Bussumerstraat rechtsaf.
Op de gevel van de Bussumerstraat 2 lees ik op een mooie gevel het gedicht ‘Na de Mattheuspassie’ van Willem Jan Otten.
Vanaf de Bussumerstraat loop ik de Bussumerstraat uit tot aan de Westwaalstraat en sla linksaf naar het Nederlands Vestingmuseum.
Nederlands Vestingmuseum in Naarden
De ingang van het museum bevindt zich, in tegenstelling tot mijn vorige bezoek, niet meer in kazemat A, maar ik moet nu door een poort langs de geiten die vandaag bij de ingang liggen en lopen. Een eindje verderop, in een apart gebouw, is nu de entree en zijn ook de museumshop, het restaurant en de toiletten gevestigd.
In het Nederlands Vestingmuseum loop ik buiten een rond over de groene wallen met mooie uitzichten en bezoek de vier kazematten die elk hun eigen tentoonstelling herbergen. Toen ik hier was, was in IJ is de tentoonstelling ‘Vive l’Empereur’ over Napoleon. Deze tentoonstelling is t/m 29 maart 2020 te zien.
In kazemat W wordt aandacht besteed aan de geschiedenis van de Hollandse Waterlinies, bij kazemat Z vertrekt de museumboot en wordt de geschiedenis van Naarden verteld en in kazemat A leer je meer over de vestingbouw.
Het Nederlands Vestingmuseum is gevestigd op bastion Turfpoort. Op het buitenterrein is een collectie historische kanonnen tentoongesteld. Schrik niet van de geiten die hier vrij rondlopen.
Er zijn in het museum verschillende doodlopende luistergangen. Leuk om doorheen te lopen.
Entree: Volwassenen: € 12,50 per persoon, kinderen van 5 t/m 12 jaar: € 6,– per persoon, kinderen van t/m 4 jaar: gratis. Museumkaarthouders: gratis. (Prijzen zijn van 2024).
Openingstijden: dinsdag t/m zondag van 10.30-17.00 uur.
Adres: Westwalstraat 6, 1411 BP Naarden.
Website: Nederlands Vestingmuseum
Lees meer: Nederlands Vestingmuseum in Naarden
Tijdens de eerste instameet Waterliniepad heb ik ook bezoek aan het Nederlands Vestingmuseum. Ik maakte een korte wandeling door vestingstad Naarden. Mijn foto’s van het Nederlands Vestingmuseum en Naarden staan op mijn andere website JTravel.nl.
Na mijn bezoek aan het Nederlands Vestingmuseum loop ik terug naar de bushalte een eindje verderop in de Westwaalstraat. Ik heb nog even tijd om op Bastion Nieuwe Molen te lopen, maar omdat ik bang ben de bus te missen, loop ik niet heel ver. De bus naar Weesp gaat maar 1x per uur en die wil ik aan het eind van de middag niet missen. Ik had achteraf nog wel langer kunnen rondlopen, want de bus blijkt 10 minuten vertraagd te zijn, maar dat wist ik op het moment dat ik hier liep nog niet.
Mijn route
Praktische informatie
- Het start- en eindpunt van deze wandeling door Vestingstad Naarden is de bushalte Westwaalstraat.
- Ik ben met de bus vanuit Weesp naar Naarden gereden. Dit omdat ik een gratis buskaart voor het Gooi gekregen had. Naarden heeft een paar busverbindingen. Houdt er rekening mee dat deze bussen slechts 1x per uur rijden. Ook vanaf NS station Naarden-Bussum is Naarden Vesting met de bus of lopend te bereiken.
- In Naarden zijn heel veel horeca voorzieningen. Keuze genoeg.
- Bij het NS-station van Naarden-Bussum en Weesp kun je een OV-fiets huren.
- Winkels genoeg in het oude vestingstadje, maar verwacht geen groot winkelbedrijven. Ik heb alleen een kleine Albert Heijn gezien en de andere winkels zijn kleine boetiekwinkels.
- In Naarden zijn een paar accommodaties waar je kunt overnachten.
- Wil je meer informatie over Naarden kijk dan op de website van de stad.
Bekijk ook: Foto’s van mijn wandeling in Naarden
Meer lezen
