Dit is mijn verslag van etappe 15 van het Westerborkpad van Station Nunspeet naar Station ’t Harde over een afstand van 11,6 kilometer. Het Westerborkpad is een lange afstandswandeling van Amsterdam Centraal Station naar Kamp Westerbork in Drenthe. Het wandelen van de 30 etappes van het Westerborkpad is voor mij een lange termijnproject. Ik wandel etappe voor etappe.
Veel plezier bij het lezen van en het bekijken van de foto’s in deze blog over etappe 15 van het Westerborkpad.
Westerborkpad etappe 15 : Station Nunspeet - Station 't Harde
Nunspeet
Bij alle etappes die starten op de Veluwe neem ik op hetzelfde tijdstip de bus naar Schiphol. Twee dagen voor mijn wandeling wordt bekend dat de buschauffeurs in mijn regio die zaterdag dat ik deze etappe wil gaan lopen, gaan staken voor een betere CAO. Ik waag de gok maar loop wel eerder naar de bushalte dan anders. En dat is maar goed ook, want de bus die ik normaal gesproken wilde nemen rijd niet, maar de bus 15 minuten eerder rijd gelukkig wel. Op Schiphol is het vervolgens weer heel druk omdat er werkzaamheden aan het spoor naar Amsterdam Centraal Station zijn. Voor de zekerheid toch maar even een mondkapje op met deze drukte. De trein rijdt wel gewoon in tegenstelling tot sommige andere trein die uitvallen wegens personeelstekorten. In Duivendrecht wordt het heel rustig in de trein. Na mijn overstap op Station Amersfoort Centraal kom ik op de geplande tijd aan op Station Nunspeet.
Voor het station loop ik om de P+R heen en steek de straat over, de Spoorlaan in. Dit is een lange rechte weg die in het dorp overgaat in Laan. Bij de Driestweg zou een punt zijn voor het WesterborkLuisterpad. De sticker heb ik niet kunnen vinden. In etappe 15 van het Westerborkpad is รฉรฉn plek in Nunspeet die voorkomt bij het WesterborkLuisterpad opgenomen. De markeringsstickers kom je soms onderweg op lantaarnpalen tegen. Het is zeer interessant om of thuis of onderweg de bijbehorende verhalen te luisteren.
In het centrum zie ik verschillende muurgedichten.

Voor het oude gemeentehuis aan Laan 27 staat het monument ter ere van het 100-jarige bestaan van het regiment dat in april 1945 Nunspeet bevrijdde: Lord Strathconaโs Horse (Royal Canadians).


Aan de overkant loopt de route door een park langs het oorlogsmonument van Nunspeet met daarop de namen van de oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en de oorlog in Nederlands-Indiรซ. Wat opvalt is dat bij alle (oorlogs)monumenten in Nunspeet bordjes met informatie en een QR-code staan.


Ik loop verder langs de F.A. Molijnstraat. Zowel langs Laan als de F.A. Molijnstraat staan mooie huizen met nog bloeiende rododendrons in de tuinen.

Bij de Bosweg wijk ik even af van de route. Via de Bosweg loop ik naar de Esdoornlaan. Hier liggen bij huisnr. 8 ter hoogte van de Lindelaan twee Stolpersteine voor Joseph en Henriette Lion. In Nunspeet liggen in totaal 5 Stolpersteine op 3 locaties. Tijdens deze 15e etappe heb ik vier struikelstenen in mijn route opgenomen. Ik heb zowel de plekken van het WesterborkLuisterpad als de Stolpersteine ingetekend in de routekaart verderop in deze blog.

Lees meer: Stolpersteine / Struikelstenen
Ook zijn er links toegevoegd van twee websites waar je informatie over de betreffende struikelstenen kunt vinden: TracesofWar en Stolpersteine App.
Aan de overkant van de Bosweg ligt het Oranjepark met twee beelden: een vissende jongen met fiets midden in de vijver met koikarpers en een monument voor coronaslachtoffers. Ook hier weer schitterende rododendronstruiken.



Ik loop terug naar de F.A. Molijnstraat. Bij de rotonde gaat de route verder langs de Eperweg. Ik loop bij de rotonde nog een stukje rechtdoor tot aan de hoek met het Groenelaantje. Hier liggen bij huisnr. 75 (hoort bij de F.A. Molijnstraat) twee Stolpersteine voor Matthijs en Jenny Canter.

Het is hier druk omdat er een sportwedstrijd (de Nunspeetse Keiler) gaande is in en rond Nunspeet. Ik kom ze overal onderweg tegen ook in het bos dat ik doorkruis.
Ik loop terug tot aan de rotonde en loop de Eperweg op. Bij het bord Zandenboslaan wijk ik opnieuw af van de route. Recht tegenover de ingang van het Belvedรจrebos ligt de begraafplaats Nunspeet Oost. Hier zijn een vliegersmonument en een bevrijdingsmonument te zien. Op de begraafplaats volg ik de bordjes British graves. Het eerste monument dat ik zie, zijn zes Nederlandse oorlogsgraven, omgeven door een monument. Op het monument staat de tekst: Standvastich is ghebleven mijn hert in teghenspoet. Hier is ook het graf van Opa Bakker, รฉรฉn van de oprichters en helpers van het Verscholen Dorp in de bossen tussen Vierhouten en Nunspeet. Dit monument bezocht ik tijdens de 14e etappe. Dhr. Bakker is op 24 februari 1945 op 65-jarige leeftijd door de Duitsers in Varsseveld gefusilleerd.

Aan de andere kant van het pad staat het Vliegersmonument. Dit monument bestaat uit een propellerblad en een plaquette. Bij het monument bevinden zich de zes oorlogsgraven van het Gemenebest en het graf van Gerrit Hagen uit Nunspeet, die net als zijn broer Tijmen (vermeld op het monument) is omgekomen in mei 1940.

Na mijn bezoek aan de begraafplaats steek ik de Eperweg weer over.
Belvedรจrebos
Ik loop langs het hek met de tekst Belvedรจrebos.

Hier is het weer druk met deelnemers aan de Nunspeetse Keiler. Het is heerlijk hier en ik geniet van het mooie weer, de mooie bossen, af en toe fuchsiaroze vingerhoedskruid.

Aan het eind van het bospad is er een omleiding (geen grote) maar de tekst in het boekje klopt niet meer. Na het oversteken van de verkeersweg moet ik aan de overkant naar links het fietspad op en de rotonde oversteken via dat fietspad en daar naar rechts.
Zo loop ik Nunspeet uit.

Bij deze, door Stella Fietsen gesponsorde rotonde, staat het Informatiebord Vluchtoord Nunspeet. Tijdens de Eerste Wereldoorlog waren ongeveer 7000 Belgische vluchtelingen in Nunspeet ondergebracht.


Het stukje dat volgt is niet bijzonders. De route gaat een stuk langs de randweg en duikt vervolgens het bos weer in, gelukkig. Ik loop om camping de Witte Wieven heen en bij vakantiehuisje nr. 29 sla ik rechtsaf. Er staan mooie vakantiehuisjes op deze camping. Dit zou volgens de beschrijving een zandpad zijn, maar het is een betonnen plaat. Ik loop onder het viaduct door. Vanaf hier zie ik geen deelnemers van de sportwedstrijd meer.
Ik loop weer een stuk door het bos. Het pad is hier wel onverhard. Bij de Klaterweg staat eindelijk een bankje. Ik rust hier even uit en geniet van mijn lunch. Het is warm geworden. De bankjes onderweg zijn schaars. Ik kom weinig bankjes en al helemaal geen picknickplaatsen tegen.
Natuurgebied De Haere
Na de lunch loop ik het bos- en zandpad verder af. Dit deel hoort al bij natuurgebied De Haere.

Ik loop langs het hek van Huis Op de Bergen, een oud vervallen gebouw. Het terrein is afgesloten.

Als ik bij een slagboom over het pad aankom, ben ik in natuurgebied De Haere. De Haere is een uitgestrekt stuifzandgebied op de Veluwe, ten zuidwesten van โt Harde.
Het eerste deel van het gebied loop ik via het pad langs de heide.



Ik blijf langs de rand lopen, want het zand loopt heel zwaar omdat het mul is. Maar het is hier heel erg mooi. Dit doet me denken aan het Hulshorsterzand, een zandvlakte dat ik in de 13e etappe overstak. Dat gebied is groter dan deze zandvlakte.
Deze vlakte is uitgestorven. Pas aan de andere kant zie ik mensen. Dit zijn kinderen waarvan ik vermoed dat ze een eindje verderop in een kampeerboerderij verblijven.

Na de zandvlakte duik ik het bos weer in. In ene sta ik recht voor het waterleidinggebouw van Vitens. Het is er op deze zaterdag uitgestorven. Ik loop om het gebouw heen en sla aan het eind van de afrastering linksaf. Ik loop hier om een waterplas met waterlelies heen. Helaas kan ik hier niet dichtbij komen omdat er een hek omheen staat.
Het pad gaat verder het bos weer in. Het is heel rustig onderweg naar ’t Harde.


't Harde
En zo sta ik in eens aan het einde van het bospad in de buitenwijk van ’t Harde. Hier staan mooie huizen. Het zandpad is ten einde. De Burgemeester Ulco de Vriesweg is een asfaltweg langs mooie huizen met opnieuw nog een paar rododendrons die in bloei staan. In ’t Harde liggen geen Stolpersteine. Tijdens deze etappe zie ik ook niets van het dorp.
Aan het eind van de Burgemeester Ulco de Vriesweg steek ik de drukke Eperweg over en langs deze doorgaande weg loop ik onder het viaduct van snelweg A28 door naar het daarachter gelegen station. Ik heb geluk, ik hoef niet op de trein te wachten, want de trein is al in aantocht. En ik sta direct op het goede perron. Ik heb amper tijd om een foto van het station te maken.

Als ik in de trein zit, denk ik na over dat wat ik vandaag gezien heb. Indrukwekkend waren de monumenten in Nunspeet, het bosrijke gebied en de zandvlakte van natuurgebied De Haere. Echt saaie stukken kende deze etappe niet of het moet het deel langs de Oostelijke Randweg zijn. Ik heb saaiere etappes gelopen van het Westerborkpad.
Mijn route
Wandelgids
De volledige route van het Westerborkpad staat ook op de website van Wandelnet. Via Bol.com kun je de wandelgids aanschaffen.

Praktische informatie
Afstand van etappe 15 van het Westerborkpad
Etappe 15 van het Westerborkpad loopt vanaf Station Nunspeet naar Station ’t Harde. De afstand van etappe 15 van het Westerborkpad is 11,6 kilometer.
Bereikbaarheid van etappe 15 van het Westerborkpad
De trein naar Station Nunspeet en vanaf Station ’s Harde gaat maar 2x per uur van en naar Amersfoort Centraal en Amersfoort Schothorst. De aansluitingen voor mij zijn vanaf Amersfoort beroerd. Ik moet zowel op de heenreis als de terugreis 25 minuten wachten tijdens het overstappen. Ik kom met de rechtstreekse trein vanaf Schiphol en reis vanaf Amersfoort Centraal ook weer met deze rechtstreekse trein terug naar Schiphol. Je kunt ook in Amersfoort Schothorst overstappen. Hier zijn echter geen voorzieningen als winkels en horecagelegenheden. Naar en vanaf Schiphol reis ik per bus van en naar mijn woonplaats.

Horeca onderweg
In Nunspeet loop je langs vele horecagelegenheden en supermarkten.
Neem eten en drinken mee want tussen Nunspeet en ’t Harde kom je geen supermarkt en horecagelegenheden tegen. Naast het station van ’t Harde is een sushi restaurant gevestigd en net voor het viaduct van snelweg A28 is een vestiging van La Place gevestigd.
Overnachten onderweg
Westerborkpad : overzicht etappes
Het Westerborkpad is een lange-afstandswandeling van 342 kilometer. Deze lange-afstandswandeling bestaat uit 30 etappes. De route begint bij Amsterdam Centraal Station en eindigt bij Herinneringscentrum Kamp Westerbork.
De route loopt zoveel mogelijk in de buurt van het spoor. Dit was de deportatieroute die veel slachtoffers van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog moesten volgen. De ondertitel van deze route is niet voor niets: Wandelen in het spoor van de Jodenvervolging.
De route van het Westerborkpad is gemarkeerd met wit-rode stickers, met daarin het logo van Kamp Westerbork. Het Westerborkpad is slechts รฉรฉn kant op gemarkeerd. De reden is dat mensen na hun deportatie veelal niet meer terugkwamen. Het is een route langs historische sporen en gedenkplaatsen.

Heb jij wel eens een etappe van het Westerborkpad gelopen? Wat vond je er van? Heb je een andere aanbeveling voor een lange-afstandswandeling?
Meer lezen
- Westerborkpad etappe 9 : Station Amersfoort โ Station Amersfoort Schothorst
- Westerborkpad etappe 10 : Station Amersfoort Schothorst โ Station Nijkerk
- Westerborkpad etappe 11 : Station Nijkerk โ Station Putten
- Westerborkpad etappe 12 : Station Putten โ Station Harderwijk
- Westerborkpad etappe 13 : Station Harderwijk โ Station Nunspeet
- Westerborkpad etappe 14 : Station Nunspeet โ Verscholen Dorp โ Station Nunspeet
- Het Westerborkpad wandelen: een overzicht
- Westerborkpad
- Westerborkpad
Tips voor je reis naar de provincie Gelderland














