Ik liep de Groene Wissel Maarn : Huis te Maarn en Kaapse Bossen. Een mooie Groene Wissel vanaf Station Maarn, door het bos, langs Huis te Maarn, door de Kaapse Bossen, langs uitkijktoren De Kaap en terug naar Station Maarn. En dat alles onder een stralende zon en door een schitterend bos in herfsttooi.
Groene Wissel Maarn : Huis te Maarn en Kaapse Bossen
Ik reis met de trein via Station Utrecht Centraal naar Station Maarn, het beginpunt van deze Groene Wissel.
Maarn
Na het verlaten van Station Maarn loop ik via een tunnel onder de A12 naar het Raadhuisplein. Hier staat het mooie raadhuis van Maarn. Dit oude rijksmonument is een populaire trouwlocatie.

Voor het Raadhuis staat een bakstenen gedenkmuur met in reliëf een mannenfiguur en vier gedenkplaten van wit natuursteen. De mannenfiguur in realistische stijl is levensgroot en geplaatst op een bakstenen voetstuk.
De inscriptie op het voetstuk luidt:
‘1940 -1945’.
Op de gedenkplaten lees ik de namen van dertien oorlogsslachtoffers. Dit oorlogsmonument is in 1949 opgericht ter nagedachtenis aan dertien medeburgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen.

De bossen rond Maarn
Via de Lindenlaan loop ik langs het bord ‘Huis te Maarn’. Ik ben het dorp uit. Ik loop via een paar bospaden en langs een houten huis naar een schitterende beukenlaan. Deze laan staat te stralen in de novemberzon. Wat een waanzinnig licht vandaag. Het bos is in herfsttooi en dan met de stralende zon door het dunner wordende bladerdek. Ik val even stil, zo mooi.


Ik loop via de boskuil en daarachter de bosheuvel verder door de bossen. Ik loop via smalle slingerpaadjes en brede boslanen richting Huis te Maarn. Om me heen zie ik nog een paar paddenstoelen. Het mooie is er al af.

Op een paar meter na het diepste punt van een dalend pad sla ik rechtsaf en loop via een smal wandelpad door een in 2019 grotendeels gekapt bos. Het is een open vlakte.

Ik loop nog een stuk rechtdoor door het bos en kom dan op een grindpad uit.
Huis te Maarn
Het landgoed Huis te Maarn is van grote historische waarde. Het is een voorbeeld van de buitenhuistuinkunst van begin 20e eeuw. Op de heidevlakte bij Maarn liet het echtpaar Willem Benjamin Blijdenstein en Lida van Heek in 1906 en 1907 een park aanleggen door tuinarchitect Pieter Wattez. Op een kunstmatige heuvel werd een theehuis gebouwd met zichtassen over het park. Tien jaar later werd begonnen met de bouw van het huidige landhuis. Het theehuis maakte plaats voor het witgepleisterde landhuis. Het huis kreeg een halfronde zuilengalerij zoals het Witte Huis in Washington. Het theehuis werd een tennishuisje bij de aangelegde tennisbaan.
Het landhuis, het koetshuis en de parkaanleg staan sinds 1998 op de Rijksmonumentenlijst.
Het landgoed heeft een oppervlakte van ruim 200 hectare. Hiervan is ongeveer 180 hectare bos. Het park in de directe omgeving het huis is niet toegankelijk. Het landhuis wordt nog steeds bewoond.



De routebeschrijving leidt mij met een grote boog om de ‘voortuin’ van landhuis. Echt goed zicht is er alleen frontaal maar de afstand is groot. Er staat duidelijk met bordjes aangegeven wat Privé Terrein is.

Van Huis te Maarn naar de Kaapse Bossen
Ik loop weer een stuk rechtdoor door het bos. Het is hier rustig en heel mooi door het stralende herfstweer. Op een kruising met veel paden is het even zoeken welk pad ik moet nemen. Iedereen gaat één bepaalde kant op en mijn route gaat precies de andere kant op. Niet zo erg want het was even druk op dit punt. De laan is hier schitterend met mooie herfstkleuren en een schitterend lichtval door het bladerdek.


Deze laan komt uit bij Châlet Helenaheuvel. Hier is het heel druk met wandelaars, honden, fietsers en terrrasjesmensen.

Ik ben hier snel weer weg. Via een pad, dat de heide en een zandverstuiving kruist, loop ik rechtdoor het gebied weer uit, de rust tegemoet.


Ik volg dit bospad tot ik aan de rand van Doorn sta. Hier zoek ik naar de halfverharde weg tussen 2 zwerfkeien met rechts een hek. Er komen hier allemaal paden op de doorgaande weg uit.
Kaapse Bossen
Ik loop deze bosweg 500 meter tot ik bij bankje aan de rechterkant uitkom. Aan de linkerkant staat een ronde stenen tafel. Ik sla hier rechtsaf, een breed pad in. Dit is ook weer zo’n mooi pad met mooie bossen in herfsttooi en schitterende kleuren. Wat zonlicht kan doen met kleur.

De Kaapse Bossen is een glooiend natuurgebied van 425 hectare. Het natuurgebied kreeg halverwege de 18e eeuw deze naam van een voormalige gouverneur van de Nederlandse Kaapkolonie. De bossen deden hem namelijk denken aan die bij Kaapstad/Zuid-Afrika. De Kaapse Bossen is een glooiend bosgebied midden in Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Hier vind je brede beukenlanen, slingerende bospaadjes, boswallen, eikenhakhout, de Doornse kei en uitkijktoren De Kaap.

Ik kom uit bij uitkijktoren De Kaap. Omdat de hoge toren op een heuvel staat heb je er een ongekend mooi uitzicht. Zo zie je bij helder weer onder meer Utrecht en Amersfoort liggen.
Ik ga naar boven, maar wat een klim. Ik ben blij als ik boven ben. Ik geniet van het mooie uitzicht. Gelukkig heb ik geen hoogtevrees. Het is druk rond de uitkijktoren en ook boven is het redelijk druk. Op de relingen staan de herkenningspunten, zoals de Dom van Utrecht, Cothen en Wijk bij Duurstede. Ondanks dat de zon schijnt is het niet helemaal helder. Ik zie in de verte de plaatsen liggen. Ik ben hier eerder geweest tijdens de 8e etappe van de Oudste wandelroute van Nederland tussen Doorn en Leersum.



Weer beneden is het even zoeken welk pad ik moet nemen, er zijn hier zoveel paden die bij de uitkijktoren uitkomen. Na wat zoeken en goed kijken naar de GPX-track op mijn telefoon heb ik het juiste pad gevonden.
Via mooie bospaden en soms een open stuk wandel ik verder.

Op een gegeven moment geeft de routebeschrijving aan dat ik een pad naast het ruiterpad zou moeten nemen, dat gaat dus niet meer. Dit is een apart smal bospad. Maar helaas onbegaanbaar omdat overal takken en dunne boomstammen liggen. Ik neem het ruiterpad, die komt aan het eind op hetzelfde pad uit. Ook daar is het bospad afgesloten.
Terug naar Maarn
Ik kom uit bij een fietspad. Ook hier weer een schitterend bos in herfsttooi en de zon die door de bladeren piept en dit deel in een gouden gloed zet.

Op Landgoed Maarsbergen zie ik rechts van me een paar grafheuvels. Via bospaden over het landgoed wandel ik naar een weg die deels fietspad en deels een onverhard wandelpad is. Ik blijf deze brede bosweg met fietspad met alle
bochten ongeveer 1 kilometer volgen.


Links staat een bord bij een grafheuvel uit de prehistorie. Meer dan 3000 jaar geleden werden hier mensen begraven.

Het eind van deze weg komt uit in Maarn. Over de weg door Maarn is niets te vermelden. Ik kom uit bij het plein met het oorlogsmonument en het raadhuis. Ik sla rechtsaf de weg naar het station in.
Op het station check ik in en wacht 10 minuten op de trein naar Station Utrecht Centraal.
Wat een fantastische wandelroute is dit. Deze Groene Wissel is een aanrader.
Mijn route
Praktische informatie
Wandelroute
Deze Groene Wissel Maarn : Huis te Maarn en Kaapse Bossen staat op de website van Wandelzoekpagina.
Zoals ik voor elke wandeling doe, heb ik het GPX-bestand gedownload. Mocht de routebeschrijving niet kloppen of als ik er met de mijn routebeschrijving op papier niet uitkom, kan ik terugvallen op mijn telefoon.
Afstand
Deze Groene Wissel Maarn : Huis te Maarn en Kaapse Bossen heeft een totale lengte van 12 kilometer.
Ondergrond
De ondergrond is grotendeels onverhard. Alleen in Maarn loop je op geasfalteerde paden.
Start- en eindpunt
Het start- en eindpunt van deze wandeling is Station Maarn.
Bereikbaarheid
Openbaar vervoer
Maarn is vanaf Utrecht Centraal Station met de trein bereikbaar. Vanaf Utrecht Centraal Station neem je de trein richting Rhenen en stapt bij station Maarn uit v.v.
Auto
Maarn ligt aan de snelweg A12. In het centrum van Maarn is het betaald parkeren. Er geldt een blauwe zone.

Honden
Honden zijn op deze wandelroute toegestaan, mits aangelijnd.
Horeca
Voor station Maarn zijn winkels en horecagelegenheden gevestigd.
Je loopt langs Theehuis en restaurant Chalet Helenaheuvel, St. Helenalaan 2, 3941 EH Doorn.
Onderweg kom je in de bossen geen horeca tegen.
Overnachten
Er zijn overnachtingsmogelijkheden in Maarn. Je vergelijkt hotels en de prijzen via Booking.com.
Wil je niet in een hotel verblijven dan is een huisje via Natuurhuisje in de regio rond Maarn een mogelijkheid.
Wandelgidsen
Wat is een Groene Wissel?
Groene Wissels zijn gratis wandelroutes in Nederland. Groene Wissels zijn rondwandelingen van 10 tot ruim 20 kilometer. De wandelingen beginnen en eindigen bij hetzelfde treinstation of dezelfde bushalte. De wandelingen zijn makkelijk te bereiken met openbaar vervoer en lopen door mooie streken verspreid over heel Nederland. De wandelroutes zijn niet gemarkeerd. Op de website van Wandelzoekpagina staan inmiddels 660 Groene Wissel wandelingen die je kunt lopen. Groene Wissels zijn een initiatief van Bart van der Schagt en Wandelzoekpagina.
De Groene Wissel wandelingen zijn voorzien van een uitgebreide routebeschrijving met een gedetailleerde wandelkaart waarop de wandelroute is ingetekend. En van alle Groene Wissel wandelingen is een GPS-track beschikbaar zodat je de route ook als GPS-wandeling kunt lopen.
Lees meer: Alles over GPX-bestanden en GPS-wandelen
Heb jij wel eens een Groene Wissel gewandeld? Zo ja, waar was dat en kan je het aanbevelen?
Meer lezen














