Oudste wandelroute van Nederland etappe 8 : Doorn - Leersum

Dit is mijn verslag van etappe 8 van de oudste wandelroute van Nederland van Doorn naar Leersum. Net als de vorige etappes heb ik deze etappe ook opgedeeld in meerdere etappes. Bij de ANWB noemen ze dit de 4e etappe. Het tweede deel van deze etappe loopt van Leersum naar Elst en eerste deel van deze etappe loopt van Doorn naar Leersum. De afstand van deze etappe is 24 kilometer, veel te ver voor mij. Het deel van Doorn naar Leersum is 10,7 kilometer. Ik heb meer kilometers gemaakt omdat ik een keer verkeerd gelopen ben. Ik wilde verder lopen naar Amerongen maar het weer gooide roet in het eten. Ik heb mijn eigen indeling van etappes gemaakt, dit omdat 25-30 kilometer voor mij niet haalbaar is. Ik wandel etappe voor etappe. Veel plezier bij het lezen van en het bekijken van de foto’s in deze blog over de etappe 8 van de oudste wandelroute van Nederland.

Oudste wandelroute van Nederland etappe 8 : Doorn – Leersum

Doorn

Ik reis met de trein vanaf Schiphol via Station Utrecht Centraal naar Station Driebergen-Zeist. Op Station Driebergen-Zeist neem ik bus 50 naar Doorn. Een busrit van ongeveer 20 minuten.

Mocht je het de vorige etappe gemist hebben, in Doorn zijn een paar interessante plekken:

Het oorlogsmonument van Doorn, naast het stadhuis. Het is een vierkante zuil van kalksteen, bekroond met een beeld van een ineengestrengeld gezin, dat op afstand de vorm van een vlam aanneemt. De zuil staat symbool voor het einde van de strijd en het herwinnen van de vrijheid.
Sint Martinus kerk, de katholieke kerk van Doorn.
Maartenskerk. In het gras voor de kerk staat een standbeeld van Vestdijk, een beroemde inwoner van Doorn.
Museum Huis Doorn aan de Langbroekerweg, een landhuis heeft 18 vertrekken met kunstschatten. Op het landgoed staan een paar interessante gebouwen zoals het poortgebouw, het mausoleum en Huis Doorn.

Ik heb dit allemaal al tijdens de vorige etappe bekeken.

Lees meer: Oudste wandelroute van Nederland etappe 7 : Maarn – Doorn

Vanaf de bushalte Doorn Centrum loop ik eerst naar de tegenover gelegen Albert Heijn om eten voor onderweg te kopen. Daarna loop ik via de Dorpstraat naar de Acacialaan en de Bergweg.

Kaapse Bossen en uitkijktoren De Kaap

Hier loop ik de Kaapse Bossen in. Het natuurgebied kreeg halverwege de 18e eeuw deze naam van een voormalige gouverneur van de Nederlandse Kaapkolonie. De bossen deden hem namelijk denken aan die bij Kaapstad/Zuid-Afrika. De Kaapse Bossen is een glooiend bosgebied midden in Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Hier vind je brede beukenlanen, slingerende bospaadjes, boswallen, eikenhakhout, de Doornse kei en uitkijktoren De Kaap.

Het is in het bos heerlijk rustig. Via brede beukenlanen en slingerende bospaadjes kom ik uit bij de Doornse kei en een eindje verderop uitkijktoren De Kaap. Omdat de hoge toren op een heuvel staat heb je er een ongekend mooi uitzicht. Zo zie je bij helder weer onder meer Utrecht en Amersfoort liggen.

Ik ga naar boven, maar wat een klim. Ik ben blij als ik boven ben. Ik geniet van het mooie uitzicht. Gelukkig heb ik geen hoogtevrees. Het is hier rustig. Er zijn wel wandelaars. Maar ik ben alleen als ik bovenop sta. Op de relingen staan de herkenningspunten, zoals de Dom van Utrecht, Cothen en Wijk bij Duurstede. Het is niet helemaal helder in de lucht als ik hier sta. Ik kan niet heel ver kijken.

Weer beneden neem ik korte stop om iets te drinken en te eten.

Via een mooi pad loop ik richting de Maarsbergseweg om voor slagboom scherp linksaf terug het bos in te lopen. Ik loop langs een recht bospad verder door de bossen. Ik kom geen mens tegen. Bij een bankje en slagbomen loop ik rechtdoor.

Ik kom uit bij een verhard pad dat ik moet delen met fietsers. Gelukkig is het rustig maar af en toe word ik van achteren in gehaald. Ik hoor iedereen aankomen omdat de Let de Stigterpad een grindpad is. Mevrouw de Stigter was de eerste voorzitter van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Dat bleef ze tot 2005, zo lees ik het straatnaambordje. Links en rechts staan af en toe vingerhoedskruid. Het mooie is er inmiddels wel vanaf maar er staan nog niet uitgebloeide exemplaren in het bos.

Stormpad Breeveen

Net voor het tunneltje onder de N226, de Maarsbergseweg, eindigt de Kaapse Bossen. Het gebied heet vanaf nu Boswachterij Leersum. Na de tunnel sla ik linksaf het fietspad op. Ik blijf het fietspad volgen tot scherpe bocht naar links en paal met 71 en 70. En vanaf daar zie ik geen fietsers meer, want ik duik nog dieper het bos in.

In dit deel zijn op 18 juni 2021 veel bomen omgewaaid. Er is besloten om deze te laten liggen. Op plekken waar bomen met kluit en al zijn omgewaaid krijgen zaailingen kans om te ontkiemen. Er leven nu dassen, vossen, vogels en insecten tussen de omgewaaide bomen en afgebroken boomtoppen. Helaas is de rest van het reservaat niet opengesteld voor het publiek. Dit om de rust te bewaren. Om wandelaars het natuurschoon te laten beleven is het stormpad aan de oostkant en zuidkant van het reservaat aangelegd. Meer informatie staat op de website van het Utrechts Landschap. In minder dan een halve minuut waaiden in Leersum duizenden bomen om. De schade was enorm maar gelukkig raakte niemand ernstig gewond. Een tijd lang was de omgeving niet voor wandelaars toegankelijk.

Na een tijdje kom ik uit bij een paar houten trappen/vlonders waarvandaan ik uitzicht heb op de omgeving. Nu vindt ik het meevallen en zie je overal weer groen, maar het is inmiddels drie jaar geleden dat die valwind over Leersum trok. De natuur is zich duidelijk aan het herstellen.

Graftombe van Nellesteyn

Ik kom na een paar bospaden uit bij de Graftombe van Nellesteyn. De Graftombe van Nellesteyn is een mausoleum met daar bovenop een 14 meter hoge uitzichttoren. Het mausoleum werd in 1818 gebouwd naar het ontwerp van architect Jan David Zocher voor mr. Cornelis Jan van Nellesteyn, die kasteel Broekhuisen bewoonde. Hij trouwde na de dood van zijn vrouw met zijn huishoudster die destijds vijf maanden zwanger was, tot groot ongenoegen van zijn kinderen. Als genoegdoening bouwde Van Nellesteijn deze tombe op de Donderberg, precies op een van de zichtassen van het kasteel, waardoor de kinderen uit zijn eerste huwelijk iedere dag tegen hun eigen graf aankeken. Het dak van de tombe geeft uitzicht op de buitenplaats, het rivierengebied en de bossen van de Utrechtse Heuvelrug. De graftombe is bereikbaar via een net aangelegde trap. Aan de voet van de trap spreek ik een oude man die me vertelt dat deze trap net een paar weken geleden aangelegd is. Ik loop naar boven. Veel is er niet te zien.

Ik houd het weer in de gaten want de weerapps zeggen dat het elk moment kan gaan regenen. Ik loop aan de achterkant naar beneden en via een paar paden en door het bos kom ik uit bij Uilentoren. Dit is een uitkijktoren waarop vier uilen geplaatst zijn. Het is een zogenaamde folly, een fantasiebouwwerk, puur voor de lol gebouwd in opdracht van de eigenaar van het landgoed.

Leersum

Bij de Uilentoren twijfel ik om verder te gaan of om de andere kant op te lopen naar Leersum. Ik loop in eerste instantie verder maar ik heb denk ik 100 meter richting de Lombokheuvel gelopen toen het begon te regenen. En niet zo zuinigjes ook en de voorspellingen beloven precies boven de Utrechtse Heuvelrug nog veel meer regen. Ik ruim mijn fotocamera op en wandel in de regen de Lomboklaan af naar de N225 waar de bushalte van buslijn 50 staat. Deze staat precies op de hoek. En de bus is er binnen 5 minuten. Gelukkig maar want er is aan deze kant naar Doorn en verder geen bushokje waar ik kan schuilen.

Etappe 8 van de oudste wandelroute van Nederland van Doorn naar Leersum vond ik een hele leuke etappe. De hele route is, met uitzondering van het beginstukje in Doorn en de Lomboklaan in Leersum vanaf de Uilentoren, onverhard. Het is een heerlijke wandeling door de bossen waar het goed uitkijken was, zeker in het begin met alle boomstronken. Later worden de paden beter. Leuk was de beklimming van de uitkijktoren Kaap en Stormpad Breeveen. Ik had deze etappe door willen lopen naar Amerongen maar in Leersum begon het eerst te sputteren, ik besloot toch nog een stukje verder te lopen vanaf de Uilentoren naar de Lombokheuvel maar begon steeds harder te regenen en de weersvoorspellingen werden er niet beter op. Precies boven dit deel van Nederland richting de Duitse grens hing een regenzone en de apps gaven aan dat er op een gegeven moment best veel regen kon vallen. Ik ben omgedraaid en heb in Leersum de bus naar station Driebergen-Zeist genomen i.p.v. vanuit Amerongen.

Mijn route

Wandelgids

In het boekje ‘Te voet van Amsterdam naar Arnhem’ uit 1914 staat de oudste wandelroute van de ANWB beschreven: 150 kilometer van Station Amsterdam Muiderpoort, via het Gein naar het Gooi, Utrechtse Heuvelrug (Hilversum, Zeist, Maarn, Doorn, Amerongen), Rhenen, Wageningen, Heelsum, Oosterbeek en eindpunt Arnhem. Online heb ik een PDF bestand gevonden met het oorspronkelijke boekje van de Oudste wandelroute van Nederland.

Op de website van de ANWB kun je de routebeschrijving en de GPS-bestanden downloaden.

Praktische informatie

Afstand van etappe 8 van de oudste wandelroute van Nederland

De achtste etappe van de oudste wandelroute van Nederland loopt van Doorn naar Leersum. De afstand van deze achtste etappe is 10,7 kilometer inclusief de Lomboklaan in Leersum naar de bushalte. De route loopt grotendeels over onverharde bospaden.

Bereikbaarheid van etappe 8 van de oudste wandelroute van Nederland

Doorn is bereikbaar vanaf treinstation Driebergen-Zeist of vanaf Utrecht Centraal Station met buslijn 50 van Syntus. Uitstaphalte is bushalte Doorn Centrum. Leersum ligt ook aan de route van buslijn 50. Ik neem de bus tot aan treinstation Driebergen-Zeist en stap over op de trein naar Utrecht Centraal Station. Ik reis de trein vanaf Utrecht Centraal Station naar Schiphol en vanaf daar heb ik de bus naar mijn woonplaats genomen.

Horeca onderweg

In de bossen liggen geen horecagelegenheden. In Doorn en Leersum zijn genoeg horecagelegenheden. Als je Huis Doorn bezoekt is naast het huis de Oranjerie waar je een kop koffie/thee met iets lekkers kunt kopen.

Overnachten onderweg

In Doorn en Leersum en omgeving zijn verschillende accommodaties waar je kunt overnachten.

Onderweg zijn er ook genoeg natuurhuisjes in Doorn en Leersum en omgeving te boeken waar je in de natuur kunt uitrusten van je wandeling. De natuurhuisjes liggen vaak diep verscholen in de bossen.

Oudste wandelroute van Nederland : overzicht etappes

De eerste bewegwijzerde wandelroute van Nederland werd in 1914 door de ANWB geopend. De tweede voorzitter van de ANWB, de heer Pos, kwam met het idee om een bewegwijzerde wandelroute dwars door Nederland te maken als promotie voor de ANWB. Het dagelijks bestuur plaatste in de Kampioen een vacature om het hele traject in kaart te brengen. Er waren maar liefst 242 sollicitanten. J.D.H. Beckering, kapitein van het Indische Leger, was degene die de route mocht uitwerken.

De wandelroute was bewegwijzerd met ruim zevenhonderd bordjes. Daarnaast stonden onderweg vier stenen informatiepanelen. Ook werd er een boekje met extra informatie en wandelkaarten uitgegeven. Het hele project kostte 3000 gulden. Op 26 mei 1914 werd deze wandelroute geopend. Het traject werd in 1951 geactualiseerd. In 2011 werd de oorspronkelijke route opnieuw in kaart gebracht. Ongeveer 80% van de wandelroute is nog steeds te lopen over dezelfde wegen en paden als toen. De overige 20 procent is niet meer af te leggen omdat het Nederland is veranderd.

De Oudste wandelroute van Nederland is door de ANWB verdeeld in zes etappes. De lengte van de etappes varieert van 21 tot 30 kilometer. De langste eerste etappe is 30 kilometer lang en is in twee deeletappes (1a+1b) verdeeld. De afstanden zijn voor mij te lang daarom heb ik mijn eigen etappe-indeling gemaakt. De route is vlak en voor ongeveer de helft verhard. Ik heb thuis de gratis ANWB Eropuit app gedownload om onderweg te kunnen navigeren mocht het nodig zijn.

De nummering van 1 t/m 6 heb ik in mijn versie niet aangehouden. De links in de blogs zullen verwijzen naar de oorspronkelijke indeling.

Heb jij wel eens een etappe van de Oudste wandelroute van Nederland gelopen? Wat vond je er van? Heb je een andere aanbeveling voor een lange-afstandswandeling?