Persoonlijk | 16 september 2018 | Geen reacties
Deze week de tweede blog waarin je vertel over mijn eerste stappen naar herstel van het chronisch vermoeidheidssyndroom. In een aantal persoonlijke blogs vertel ik je over het chronisch vermoeidheidssyndroom. Ik leg uit wat het chronisch vermoeidheidssyndroom inhoudt, hoe het bij mij begon en hoe ik jaren later opnieuw kreeg. En ik vertel je hoe ik door middel van cognitieve gedragstherapie hoop te genezen. Daarna zal ik je maandelijks op de hoogte houden. Lees je mee?
Inhoudsopgave
Zoals ik in de eerste blog al vertelde, lijd ik al een paar jaar aan het chronisch vermoeidheidssyndroom, die in 2015 door een burn-out is getriggerd.
Andere therapieën en bezoeken aan een GGZ-psycholoog helpen niet, want ik ben en blijf moe. Van mijn behandelend psycholoog krijg ik eind 2017 een e-mail waarin ze me het adres van het NKCV geeft. In 2018 heb ik me hier verder in verdiept. Dit is een optie om van mijn chronische vermoeidheid af te komen. Het Nederlands Kennis Centrum Chronische Vermoeidheid geeft cognitieve gedragstherapie om te genezen van CVS. Ik besluit hiervoor te gaan, want ben het ziekzijn nu wel zat. Mijn psycholoog verwijst me door naar het NKCV en dan is het wachten.
Ik krijg vervolgens een ellenlange vragenlijst die online ingevuld moet worden.
Deze vragenlijst wordt gebruikt om een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van mijn situatie en de gegevens worden gebruikt als basis voor een oriënterend gesprek met een therapeut van het NKCV. Na het insturen van de vragenlijst duurt het een paar weken voor ik antwoord krijg. Per e-mail krijg ik een uitnodiging voor het intakegesprek bij het NKCV in het AMC in Amsterdam. Er zit eindelijk schot in. Ook is er direct een datum geprikt voor het adviesgesprek. Pas als die gesprekken zijn gevoerd weet ik of ik aanmerking kom voor de cognitieve gedragstherapie.
De therapie houdt in: het leren om anders naar je klachten te kijken en er anders mee om te gaan. Het doel van de behandeling is herstel van CVS, dus geen ernstige vermoeidheid meer en weer kunnen doen wat je wilt.
Op naar het eerste gesprek in het AMC. Het intakegesprek duurt een uur. Tijdens dit gesprek vertel ik mijn verhaal hoe ik aan CVS kom, het verleden en mijn doelen. Aansluitend aan dit intakegesprek krijg ik een actometer uitgereikt. Deze meter moet de volgende twee weken tot mijn volgende gesprek mijn bewegingen registeren. Per e-mail krijg ik nogmaals een ellenlange vragenlijst (nog langer dan de eerste vragenlijst) die ik moet invullen. Het duurt twee weken voor ik weet ik voor deze cognitieve gedragstherapie in aanmerking kom.
Twee weken later lever ik bij het AMC de actometer in en heb ik mijn tweede (advies)gesprek. Thuis heb ik intussen al mijn doelen opgeschreven, want dat is de opdracht voor deze week.
Ik krijg het bericht dat ik deze therapie kan volgen. Yes!
Tijdens het adviesgesprek worden de resultaten van de actometer besproken. Deze is tussen het inleveren en dit gesprek (tussen de beide afspraken zit een uur) uitgelezen en bestudeerd. Het blijkt dat mijn piekmomenten (dus veel inspanning) hele hoge pieken kent waardoor ik de dagen erna (enorme) dalen heb, dit moet teruggebracht worden naar meer geleidelijk.
De doelen worden besproken, een paar van mijn belangrijkste doelen zijn, weer werken en weer kunnen reizen. Via omgaan met de gedachten en een geleidelijke opbouw van activiteiten zullen aan het eind van deze therapie, die maanden duurt, mijn doelen gerealiseerd zijn. Ik heb meer doelen voor mezelf gesteld, maar weer werken en weer kunnen reizen zijn de twee belangrijkste.
Vanaf volgende week ga ik de eerste paar weken elke week naar Amsterdam, na drie sessies verandert dit naar sessies die om de twee weken plaats vinden. Er wordt een behandelplan opgesteld en deze wordt ook naar mijn huisarts en psycholoog gestuurd, zodat ook zij op de hoogte zijn van de doelen en de behandeling.
Dit is mijn eerste stap naar herstel van mijn chronische vermoeidheid en het realiseren van mijn doelen.
Welkom op de website van JTravelBlog. Mijn naam is Jaquelien, het gezicht achter de website JTravelBlog en ook achter JTravel. Geboren en getogen in het hoge noorden van Nederland, voor mijn studie Toerisme verhuisd naar Breda en daarna vanwege werk verhuisd naar het westen van Nederland. Een plek waar ik tot op heden nog altijd woon.
Ik neem je mee op reis naar verre oorden en dichtbij met reisverslagen en informatie over bestemmingen en geef je reisinspiratie en handige reistips. Ga je mee op pad?
Geen reacties
Geef een reactie