Trage Tocht Groningen (stadse tocht) : Pioenpark, Oosterpark en Noorderplantsoen

Trage Tocht Groningen (stadse tocht)

Ik reis met de bus vanuit mijn tijdelijke verblijfplaats in de provincie naar het hoofdstation van Groningen, het beginpunt van deze wandeling.

Stationsgebied van Groningen

Het mooie hoofdstation Groningen is een neogotisch neorenaissance gebouw van Isaac Gosschalk. Het station bestaat uit een centraal hoofdgebouw en zijvleugels. Het is een mooi gebouw en een paar jaar geleden uitgeroepen tot mooiste station van Nederland. Kan dat alleen maar beamen. Neem ook eens een kijkje in het hoofdgebouw en kijk omhoog naar het plafond.

Voor het station staat het beeld ‘Peer van Ome Loeks’. Dit voor Groningers bekende beeld is gemaakt door beeldhouwer Jan de Baat. Het beeld staat sinds 1959 voor het station, maar niet altijd op dezelfde plek. Het beeld is witgeschilderd en gemaakt van kwartsbeton. Een bekend Gronings liedje is het volksliedje ‘Het peerd van ome Loeks is dood’. Dit liedje vertelt over Lucas (loeks) van Hemmen en zijn beroemde renpaard. Door een nagelkrab van de eigenaar over de neus zou het paard een dodelijke infectie hebben opgelopen. Er bestaan verschillende versies van hoe het dier aan zijn eind is gekomen. Er zijn ook mensen die beweren dat het lied niet oorspronkelijk Gronings is, maar dat het lied gebaseerd is op een Duits studentenlied.

Vanaf het stationsplein steek ik de drukke Stationsweg over en loop de brug naast het Groninger Museum over. Tijd om het museum te bezoeken heb ik vandaag niet.

Langs het Eemskanaal

Aan de andere kant van het Groninger Museum loop ik achter het museum langs via een smal paadje in de groenstrook van de Ubbo Emmiussingel. In het groen bloeien krokussen. Net als op het Hereplein en het vervolg de Heresingel. Aan het eind van de Heresingel staat de Sint Jozefkerk met zijn 76 meter hoge toren.

Ik loop verder via de Radesingel in de richting van de Winschoterkade. Dit is een mooi stukje van de stad, zoals het water van de Oosterhaven met de jachthaven en het Eemskanaal. Het Eemskanaal verbindt Groningen met Delfzijl. Dit is een mooi stukje met aan de ene kant de Oosterhaven en de vele boten en aan de andere kant mooi gerestaureerde pakhuizen die dienst doen als woningen. De Oosterhaven wordt na de brug het Eemskanaal.

Dit is een saai stuk met werkzaamheden aan de linkerkant. Hier wordt de nieuwe woonwijk Stadshavens gebouwd. Voor nu is daar nog niets van te zien en is het een grote bouwput. Op het moment dat ik hier loop, gaat de Berlagebrug open voor een paar grote schepen. Net voor de brug staat nog een oud gebouw overeind. De rest is platgegooid voor de nieuwe woonwijk. Bij de brug loop ik via de trappen omhoog. Je kunt er ook voor kiezen om via een omhooglopend pad te lopen. Je komt op hetzelfde punt uit.

Oosterpark

Via de Oliemuldersweg en de Resedastraat loop ik het Pioenpark in. Dit is een van de parken waar ik vandaag door heen wandel. Het is vanwege het mooie weer druk met vissers langs de waterkant. In het water van de vijver ligt een kunstwerk. Dit park dateert uit de jaren vijftig van de 20e eeuw. Het park dankt zijn naam aan de kleurrijke idyllische pioentuin met bankjes onder de rozenboog. Het park heeft twee grote vijvers. Vooral de tuin is als alles bloeit interessant. Nu is er nog niet veel te zien.

Bij het Jongeren Centrum Oosterpark is street art te zien. Dit werk is gemaakt door de Belgische kunstenaar Wietse. Het is een waar vogelparadijs. Dit werk is gemaakt tijdens het eerste Street Art Festival Groningen in 2023 dat werd gehouden in het Oosterpark in Groningen.

Ik loop verder om de vijver van het Oosterpark. Hier stond het verleden het Oosterparkstadion, het voetbalstadion van de plaatselijke FC. De FC verhuisde naar het nieuwe stadion, de Euroborg. Op de plek van het Oosterparkstadion werd een woonwijk gebouwd. Het Oosterpark bleef bestaan en is nog steeds een groene long midden in de wijk.

Ik kom uit bij een bekend stukje de Oliemuldersbrug, een ophaalbrug. Ik steek de busbaan over en vervolg mijn weg in de Indische buurt van Groningen.

Indische buurt

Via het Hamburgerplantsoen en Molukkenplantsoen loop ik door dit deel van de wijk. Dit is een mooi deel met veel groen. Je merkt dat de lente is begonnen. De bomen worden groen en de struiken kleuren. Ook de stinzenplanten bloeien volop.

Via een groenstrook loop ik vanuit het park naar het Van Starkenborghkanaal, de drukbevaren vaarweg tussen Groningen en Friesland. Veel is hier niet te beleven.

Via de Bonairestraat loop ik de Indische buurt weer in. Ik loop parallel aan de Bedumerweg. Ik heb hier heel wat fietskilometers liggen, want dit was de weg die we gebruikten om van school in Groningen naar huis te fietsen. Het is hier sinds mijn schooltijd heel erg veranderd.

Via de Javalaan en de Padanstraat kom ik uit in de Atjehstraat. Tussen huisnummer 14 en 16 is een poort waar ik doorloop. Na de poort is het Deliplein. Dit plein werd in 1918 gebouwd naar ontwerp van architect van Elmpt. De woningen waren etagewoningen voor arbeiders. Aan het eind van het plein loop ik opnieuw onder een poort door.

Ik loop nog een stukje door de Indische buurt. Ik kom uit op een bekende plek: de hoek van de Bedumerweg en de Nieuwe Ebbingestraat.

Noorderplantsoen

In de Nieuwe Ebbingestraat sla ik al snel rechtsaf het Noordplantsoen in. Ik ben hier dus nog nooit geweest, terwijl ik hier vroeger zo vaak langs fietste en met de bus langs reed. Het Noorderplantsoen werd eind 19e eeuw aangelegd op de oude vesting. Het Noorderplantsoen is ontworpen door landschapsarchitect H. Colijn in Engelse landschapsstijl. Karakteristiek zijn de slingerende paden, lange zichtlijnen, glooiende grasvelden, vijvers en de hoogteverschillen waarbij Colijn gebruik maakte van de nog bestaande vestinggrachten en oude wallen. De grachten werden omgedoopt tot vijvers. Het is druk, want het is mooi weer. Het Noorderplantsoen staat eind augustus in het teken van Noorderzon. Dit is een groot festival met theater, dans en muziek.

Ik loop langs het water van de vele vijvers in het plantsoen. Af en toe steek ik een doorgaande weg over en blijf langs het water lopen. Na een bocht loop ik via een onverharde trap naar boven om vervolgens aan de andere kant via een andere trap weer naar beneden te lopen. Hier staat de muziekkoepel. Iets verderop is Eetcafé Zondag gevestigd. Op het terras is het, vanwege het mooie lenteweer, druk.

Via de Plantsoenvijver loop verder en loop via een trap weer naar boven. Ik heb hier een mooi uitzicht over vijver.

Ik loop nog een stuk door het Noordplantsoen tot aan de stoplichten bij Noorderhaven.

Hoge der A en Kleine der A

Mijn wandeling gaat door de Verlengde Visserstraat naar de gestremde Visserbrug. Voor voetgangers en fietsers is er een eindje verderop een noodbrug neergelegd.

Het Hoge der A is samen met het Lage der A een straat langs de beide kanten van de A. De naam Hoge heeft te maken met de hoge kade langs de A. Dit is aan de oostzijde. De naam Lage heeft te maken met de lager gelegen westelijke oever. De hoge kade werd gebruikt voor het lossen van schepen bij hoogwater en de lage kade bij laagwater. Langs de oevers van het Hoge der A staan pakhuizen. Pakhuis Libau is één van de oudste pakhuizen in Groningen. Mooi zijn de schepen in het water. De route gaat langs de buitenkant van het centrum. Na de Brugstraat wordt het Hoge der A het Kleine der A. Langs het water staan veel terrassen.

Singels

Ik loop langs Academie Minerva en het Groningsch Museum naar de Praediniussingel. Via een onverhard pad in de groenstrook loop ik naar het Emmaplein. Ook hier bloeien de krokussen nog volop.

Ik steek het Emmaplein over en kom weer uit op de Ubbo Emmiussingel, een boomrijke singel met grote en statige panden uit eind 19e eeuw. Halverwege ligt het Groninger Museum. Ik loop de brug over en steek de Stationsweg over. Ik ben weer bij Hoofdstation Gronigen, het eindpunt van deze Trage Tocht Groningen. Een mooie wandeling door delen van de stad die ik niet ken.

Met de bus reis ik vanaf hoofdstation Groningen terug naar mijn tijdelijke woonadres op het hogeland.

Mijn route

Praktische informatie

Wandelroute

Deze Trage Tocht Groningen (stadse tocht) is, tegen betaling of gratis als je een abonnement hebt op Wandelzoekpagina te downloaden als PDF-bestand met routekaart, GPX-bestand en GPS-track via de website van Wandelzoekpagina.

Afstand

Deze Trage Tocht Groningen/Stadse Tocht heeft een lengte van 11 kilometer.

Start- en eindpunt

Het startpunt van deze Trage Tocht/Stadse Tocht is bij het Station van Groningen, Stationsplein 22 in Groningen.

Bereikbaarheid

Auto
In de stad Groningen moet je voor het parkeren van je auto betalen. Het tarief hangt af van de plek waar je je auto parkeert. Je kunt je auto parkeren op de parkeerterreinen in de binnenstad. Er zijn rond de stad meerdere P+R terreinen. Vanaf deze parkeerterreinen rijden bussen naar en van het station. In en rond het centrum zijn meerdere parkeergarages.

Openbaar vervoer
Het makkelijkst is om met de trein of bus naar Hoofdstation Groningen te reizen. Deze Trage Tocht start en eindigt voor Hoofdstation Groningen. Het station is per bus vanuit de provincie, Friesland en Drenthe goed bereikbaar. Station Groningen is per trein vanuit de provincie bereikbaar en ligt op de lijn Zwolle-Groningen en Leeuwarden-Groningen.

Fiets
Mocht je met de fiets komen, op Station Groningen is een fietsenstalling.

Honden

Honden zijn op deze route in Groningen toegestaan, mits aangelijnd.

Horeca

Onderweg kom je in Groningen veel horecagelegenheden tegen. Ik ga ze hier niet noemen, maar wil er wel een paar uitlichten:

Station Groningen heeft meerdere horecagelegenheden.
Café Groninger Museum, Museumeiland 1, 9711 ME Groningen
Eetcafé Zondag, Kruissingel 1, in het Noorderplantsoen

Overnachten

Er zijn veel overnachtingsmogelijkheden in Groningen. Je vergelijkt hotels en de prijzen via Booking.com.

In Groningen zijn volop mogelijkheden om je te vermaken. Er zijn veel musea en tal van wandelroutes in en rond Groningen.

Wandelgidsen

Wil je nog meer wandelen in Groningen? Bestel dan hier de wandelgidsen ‘Wandelen buiten de binnenstad van Groningen’, Provinciewandelgids Groningen en ‘15 stationswandelingen dwars door Groningen’ via Bol.com.

Wat is een Stadse Tocht en wat is een Trage Tocht?

Stadse Tochten zijn wandelroutes door de groene en de blauwe gangen van de stad. Daarbij verkennen we de overgangen naar het buitengebied. Langs de beek of de vaart de stad uit wandelen, door parken, plantsoenen en rafelrandjes. Zeventig procent onverhard haal je bij een Stadse Tocht niet. Wel liefst zoveel mogelijk over vrij liggende, exclusieve wandel- en fietspaden. Er staan 70 Stadse Tochten beschreven op de website van Wandelzoekpagina.

Een Trage Tocht is een wandelroute die zoveel mogelijk over onverharde paden gaat. Bij het maken van een Trage Tocht is de leidraad om minimaal 70% onverharde paden per wandeling in de route op te nemen. Dit wordt ‘zandpadgarantie’ genoemd. Een ander belangrijk criterium is een route met een zo gevarieerd mogelijk landschap van boerenland en natuur. Er staan in totaal maar liefst 717 Trage Tochten beschreven op de website van Wandelzoekpagina. En het worden er steeds meer. Een Trage Tocht heeft een lengte variërend tussen de 5 en de 22 kilometer.