Ik liep de Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase. Een route die ik vorig jaar ontdekte op de website van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ook vanaf de ingangen De Zilk en Zandvoortselaan zijn duinverhalen wandelingen. Deze staan nog op mijn bucketlist. Wie mij volgt weet dat ik regelmatig in de Amsterdamse Waterleidingduinen te vinden ben. Het is mijn favoriete wandelgebied.
Ik fiets dit keer via Buitenplaats Leyduin naar de ingang Oase/Oranjekom. Meestal loop ik bij ingang Panneland het gebied in maar deze wandeling begint en eindigt bij ingang Oase/Oranjekom. In deze blog neem ik je mee op mijn wandelroute langs de duinverhalen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Verhalen die ik niet kende terwijl ik een bepaald stuk vaak loop. Ik heb deze wandeling weer wat geleerd maar moet nog wel op zoek naar de ring in de lindebomen omdat mij niet duidelijk is waar deze bomen staan. Bomen zijn voor mij echt abracadabra. Ik herken sommige bomen, maar veel niet en dus heb ik als ik op de Pannelanderweg loop ook geen idee waar ik kijken/zoeken moet.
Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase
De Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase is een historische wandeling met een kijkje op het leven van vroeger. Je passeert o.a. het Vinkershuisje, restanten van teelhoeken en het jachthuisje Schuil en Rust. Aan de hand van de duinverhalen route ontdek je de geschiedenis van de duinen. Deze route komt langs de Vinkenbaan, Beukenlaan, Kijklaan en Museumduin.
De routebeschrijving van de Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase en ook andere wandelingen op de website van de Amsterdamse Waterleidingduinen zijn voor โฌ 1,– te koop in het bezoekerscentrum bij ingang Oase.
Wat je ook kunt doen, is de route lopen met behulp van GPS. Zo heb ik het ook gedaan. De routebeschrijving heb ik geprint vanaf de website en vanaf de website van de Amsterdamse Waterleidingduinen heb ik het GPX-bestand voor deze wandeling gedownload en geopend in de GPX-viewer op mijn telefoon. Ik heb een Android telefoon en heb de app GPX Viewer gedownload. Heb je een iPhone dan kun je de app Topo GPS downloaden. Je moet wel de locatievoorziening op je telefoon aanzetten. Op deze manier volg je de Duinverhalenwandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase. Je hebt of GPS of een goede kaart met de beschrijving van de website nodig, want de Duinverhalen wandeling is niet voorzien van gekleurde paaltjes.
Lees meer: Alles over GPX-bestanden en GPS-wandelen
Mijn Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase
Na een mooie fietstocht via Buitenplaats Leyduin parkeer ik mijn fiets op de daarvoor bestemde plek. Qua fietsen is het niet druk maar de parkeerplaats staat vol en automobilisten moeten wachten op een plekje tot een ander weggaat.
Mijn wandeling start bij ingang Oranjekom/Oase. Na het hek sla ik bij paal 1 direct linksafย richting Panneland. Hier loopt niemand. Alle bezoekers lopen rechtdoor.
Vinkenhuis
Bij het betonpaaltje (WRK) aan de rechterkant sla ik rechtsaf een smal pad op. Ik kom uit op een open veld waar ik links aanhoud richting
het volgende veld. Dit is Vinkenbaan Zeerust. Hier staat het Vinkenhuis uit 1854. De Vinkenbaan is gebouwd in 1856 volgens de eerst gelegde steen die nog aanwezig is. Aernout van Lennep, bewoner van Zeerust, bouwde hier de eerste Zeerustbaan. Vinkenbaan Zeerust is sinds 1912 niet meer in gebruik. Ten westen van het huisje was vroeger de druip, het veld waar de netten lagen en de vinken gevangen werden. Hier is niets meer van te zien.
Ik loop langs het Vinkenhuis naar het volgende veld. Hier staan twee damherten te grazen. Ik loop langs de herten naar de duinrel en steek het water over en volg het zandpad. Hier zou in de bocht vroeger de boerderij Zeerust hebben gestaan. Daar is niets meer van terug te zien. Met een beetje fantasie denk ik dat ik de plek wel gevonden heb. De boerderij is er nl. niet meer, die is op oudjaarsdag 1985 afgebrand. De boerderij werd in 1854 door Aernout van Lennep gebouwd. De naam Zeerust komt van het feit dat hier uitrustte van zijn werkzaamheden als marineofficier. Ook toen hij later op het Manpad woonde, kwam hij vaak op Zeerust. Tot 1956 werd de boerderij bewoond door de jachtopzichter. Daarna is de boerderij gerestaureerd als ontvangstruimte voor de Waterleidingduinen en dus afgebrand op 31 december 1985.
Beukenlaan
Mijn duinverhalen wandeling gaat verder via de schitterende Beukenlaan. Het is hier prachtig. Ik heb hier tijdens de Groene Wissel Vogelenzang ook gelopen. De vele beuken zijn vermoedelijk in de 18e eeuw aangeplant door de eigenaar van het nabij Huis te Vogelenzang.
Langs de Beukenlaan staan nog steeds een aantal basaltpalen als grensaanduiding van jhr. Barnaart. Langs de Beukenlaan liggen de Lange Hoeken en ook aan de oostzijde van de duinrel zijn nog een paar teelhoeken te zien. Teelhoeken zijn oude landbouwveldjes.
Onderweg zie ik op een veldje een paar grazende damherten. Links van de Beukenlaan is de Berg van Mikwel. Dit was vroeger een schietbaantje voor jagers die het mikken moesten leren.
Ik loop verder naar Ingang Panneland. Onderweg stop ik omdat ik een specht dichtbij hoor. Ik zie hem uiteindelijk ook maar door de plek waar hij zit is hij niet te fotograferen. Een paar exoten zijn wel te fotograferen: halsbandparkieten. Die heb ik nog nooit in de Amsterdamse Waterleidingduinen gezien. Die horen hier ook niet.
Ingang Panneland
Ik bereik Ingang Panneland, de voor mij bekende ingang. Ik loop een stukje rechtdoor. Links is de zichtlijn naar Huis te Vogelenzang. Dit huis werd in 1290 als jachtslot door graaf Floris V gebouwd. Het huis kreeg de naam Voghelsanck. De naam van het dorp Vogelenzang is hieraan ontleend. In 1757 legde Jan van Marselis, heer van Zandvoort, het fundament voor de huidige vorm van Huys te Vogelenzang. Hij kocht in 1778 het aangrenzende Teylingerbosch. De beide landgoederen werden รฉรฉn geheel. In 1807 werd jonkheer Willem Philip Barnaart eigenaar van het landgoed. Het landgoed is nog steeds in bezit van de familie Barnaart.
Ik loop terug naar Ingang Panneland. Het pad wordt vanaf hier een heel stuk verhard. Dit is voor mij een bekende weg want als ik vanaf ingang Panneland loop, loop ik altijd via de Pannelanderweg (op Google maps heet deze weg de Vogelenzangseweg).
Wat ik nooit geweten heb, is dat de Pannelanderweg deel uitmaakte van de oude weg van Vogelenzang naar Zandvoort. Wel logisch want achter mij ligt Vogelenzang en schuin voor me ligt Zandvoort. De Pannelanderweg is de scheiding tussen het Voorste (zuidelijke) en het Achterste (noordelijke) Panneland wat letterlijk een stuk land met een aantal duinpannen en het was de naam van de boerderij die hier in 1855 werd gebouwd en die tot 1948 bewoond is geweest.
Halverwege de Pannelanderweg staan zes lindebomen, hier zie je nog de contouren van de teelhoeken. Ik weet dus niet exact waar deze bomen staan, omdat mijn bomenkennis echt dramatisch is. In de tweede lindeboom zit nog een ring waar vroeger paarden aan vastgezet werden. Ik gok dus dat de bomen in de buurt van het speelveldje of bij het ruiterpad moeten staan. Maar ik heb ze niet gevonden.
Aan het eind van de Pannelanderweg bij paal 7 (ook nooit geweten dat deze bekende paaltjes genummerd zijn en er een plattegrond op de bovenkant staat). Ik kom er zo vaak dat ik weet dat die richtingspaaltjes er staan, maar ik kijk er bijna nooit op. Dit is de Duinpanweg en ook weer een klinkerpad. Halverwege zie ik een buizerd in de lucht.
Ik loop door naar de volgende paal, nr. 6. Deze staat bij een naaldenbos die in 1930 is aangeplant.
Jachthuis Schuil en Rust
Ik sla rechtsaf en kom hier in een onbekend deel van de Amsterdamse Waterleidingduinen. De klinkerweg eindigt bij het Jachthuis Schuil en Rust, een huisje aan de linkerkant dat met zijn dak boven een duin uitsteekt. Het huisje was oorspronkelijk het onderkomen voor jagers en drijvers. Later werd het een schaftgelegenheid voor het Waterleidingpersoneel en was het een opslagplaats voor schutbalkjes. De waterregeling is geautomatiseerd en de schutbalkjes zijn niet meer nodig. Het huisje wordt voor andere doelen gebruikt. Welke dat zijn, is niet duidelijk.
Ik loop het pad naast Jachthuis Schuil en Rust in en loop rechtdoor. Het pad is onverhard. Aan de rechterkant, na de oversteek van de dam over het Sprenkelkanaal, is het Vogeleiland. Voor vogelspotters is er een vogelhut. Hier kom ik tijdens deze duinverhalen wandeling niet langs. Ik passeer het kunstmatige eiland uit 1968 aan de andere kant. Hier lag vroeger de Droge Kom, een droge vlakte, die ontstaan is in 1924. Toen is hier zand afgegraven voor de ophoging van het terrein van de waterzuiveringsinstallatie.
Museumduin
De weg is weer een klinkerweg geworden. Dit pad loopt omhoog en gaat over in een zandpad. Volg hier niet de oranje route maar loop rechtdoor. Links is het Museumduin.
Omdat de route aangeeft dat ik kan struinen naar het Museumduin en dan bunkers passeer neem ik deze onduidelijke route. Want ik zie wel het aangegeven houten hek aan de linkerkant en klim hier ook de duinen in. Hier kom ik een groepje damherten tegen.
Weer bij het graspad aangekomen zie ik een deur van de museumbunker.ย Ik denk dat dit de tweede deur is en dat ik de eerste niet gezien heb. Want de tweede deur zie ik als ik terug ben op het struinpad.
Met de bouw van de twee museumbunkers werd op 15 juli 1940 begonnen (de Tweede Wereldoorlog was dus al begonnen). Het Museumduin dankt zijn naam aan de museumbunkers die in mei 1941 gereed waren. Hier werden belangrijke kunstobjecten veilig opgeborgen. De kunstobjecten kwamen uit o.a. Museum Boymans, het Mauritshuis, het Frans Halsmuseum, Teylersmuseum, Haags Gemeente-museum, Leidse Rijksmusea, een deel van de Goudse Glazen en een aantal particuliere collecties, waaronder die van het Koninklijk Huis. Het terrein werd na de bouw van de bunkers met helm en duindoornhagen stuifvrij gemaakt en in het najaar van 1941 beplant met 250 berken, 500 dennen, 300 esdoorns, 200 eiken, vlieren, ligusters en kruipwilgen. Alles om de bunkers niet te laten opvallen. Het dennenbos op het Museumduin is hier nog een overblijfsel van. De bewakers van de museumschatten verbleven in een houten keet op het terrein van de bunkers. De belangrijkste kunstwerken zijn in 1942 naar de Sint Pietersberg bij Maastricht verhuisd.
Wist je dat er heel veel bunkers in de Amsterdamse Waterleidingduinen liggen en dat er een heuse bunkerroute is uitgezet.
Na de bunker wordt het kruip door, sluip door want eerst moet ik onder een omgevallen boom doorlopen en ik ben niet groot maar moet flink bukken om mijn hoofd niet te stoten. Daarna moet ik over een boom klauteren. En dat is een dikke boom. Ik loop een stukje via dit bospad en kom dan vanaf het struinpad op de gele en oranje wandelroute uit.
Zandvoortervlakje
Ik kom uit bij een T-splitsing en loop rechtdoor. Dit is het Zandvoortervlakje. Het Zandvoortervlakje dank zijn naam aan het feit dat de vlakte aan de Zandvoortse zijde van de gemeentegrens tussen Bloemendaal en Zandvoort lag. Er zijn geschillen geweest over de ligging van de gemeentegrens. De grens werd in 1735 afgezet met scheipalen. Op het Zandvoortervlakje zouden onder linden en een kastanjeboom nog de funderingsresten te zien zijn van een
woning of boerderij. Ik heb er niet naar gezocht.
Ik steek het Zandvoortervlakje over en voor de grote kastanjeboom sla ik rechtsaf.
De route gaat verder over het zandpad dat omhoog loopt. Ik kom weer uit op de gele en oranje wandelroute. Aan het begin van mijn wandeling schijnt de zon stralend maar als ik hier loop, wordt het een stuk kouder en is de zon (helaas) verdwenen.
Oranjekom
Ik volg de route tot de brug over het Noordoosterkanaal. Dit deel is weer bekend terrein voor mij. Hier heb ik vaker gelopen.
Rechts op de brug is de verzamelvijver de Oranjekom, een groot verzamelbekken waar al het water samenvloeit nadat het door de duinbodem is gezakt en door het kanalensysteem onder vrij verval is getransporteerd. Aan de Oranjekom staan twee pompstations, waarvan รฉรฉn dag en nacht in werking is. De pompen in het nieuwe gebouw brengen het water naar het zuiveringsterrein Leiduin.
Bezoekerscentrum van de Amsterdamse Waterleidingduinen
Bij de ingang Oase vind je het bezoekerscentrum. Je komt er tijdens deze duinverhalen wandeling langs. Hier kun je terecht voor een wandelroute, plattegrond, een boek, streekproducten en natuurspeelgoed voor kinderen. Ik breng een bezoek aan de pompen en bekijk het gebouw ook buitenom. Ik heb dit gebouw al vaker gezien.
Het bezoekerscentrum ligt een eindje vanaf de ingang en is bereikbaar via een verhard pad of via houten vlonders door een mooi stukje bos met veel varens.
Het bezoekerscentrum is gevestigd in een voormalig pompstation. Dit station pompte vroeger het water vanuit het duin naar het waterzuiveringsterrein Leiduin. De pompen staan er nog. In de vloer zie je door een doorzichtige plaat de grote buizen in de kelder liggen.ย Het oude pompstation, De Oranjekom, was tussen 1932 en 1986 het pompstation. Sinds maart 2008 is dit het bezoekerscentrum. Het gebouw is industrieel erfgoed en een provinciaal monument.
Het gebouw is ontworpen door architect Arnoldus Pelser en constructeur Joannes Ammerdorffer. Het gebouw heeft twee bouwlagen: onder de pompenkelder en boven de machineruimte. Je kunt hier nog een aantal pompen bekijken.
Adres: Bezoekerscentrum De Oranjekom, Eerste Leijweg 6 (ingang Oranjekom/Oase), tegenover Vogelenzangseweg 21, 2114 BH Vogelenzang
Openingstijden: Het bezoekerscentrum is geopend van dinsdag t/m zondag: 10.00-17.00 uur en op alle feestdagen. Voor vragen zijn ze bereikbaar via 020-6087595 of awd@waternet.nl.
Voor het gebouw staat een beeldhouwwerk van Kees Verkade: Gezin. Ik loop over het vlonderpad naar de uitgang. Je kunt ook via de verharde weg naar de uitgang lopen.
Na iets meer dan 7 kilometer ben ik terug op de plek waar deze Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen begon, bij de ingang Oranjekom/Oase. Ik pak mijn fiets en fiets via Buitenplaats Leyduin terug naar huis. Ik heb vandaag weer veel geleerd over een gebied waar ik veel kom.
Ik wil in de toekomst ook de duinverhalen wandeling vanaf ingang Zandvoortselaan en vanaf ingang De Zilk nog lopen en er blogs over schrijven.
Amsterdamse Waterleidingduinen
Ik bezocht de Amsterdamse Waterleidingduinen voor het eerst in 2015 tijdens een heftige periode op mijn werk en de daarop volgende burnout. Ik zocht ontspanning en vond de ontspanning tijdens het maken van wandelingen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. In de jaren die volgden kwam en kom ik er zeer regelmatig. Om te ontspannen tijdens de wandelingen, maar ook om damherten en vooral vossen te spotten en te fotograferen. In totaal heb ik inmiddels bijna 50 wandelingen in de Amsterdamse Waterleidingduinen gemaakt. Vervelen doet het nooit. Meestal fiets ik naar ingang Panneland omdat dit de dichtstbijzijnde ingang voor mij is maar soms fiets ik naar ingang Oase of De Zilk.
De Amsterdamse Waterleidingduinen is het waterwinningsgebied voor Amsterdam. De Amsterdamse Waterleidingduinen is het oudste waterwinningsgebied van Nederland. De Amsterdamse Waterleidingduinen is 3.400 hectare groot, ongeveer 5 kilometer breed en 10 kilometer lang en ligt tussen Zandvoort, Aerdenhout, De Zilk en Noordwijk op de grens van Noord-Holland en Zuid-Holland.
Ik vind dit een heerlijk gebied voor een mooie wandeling. Het voordeel van de Amsterdamse Waterleidingduinen is dat je niet op de paden hoeft te blijven. Je mag overal struinen, tenzij er aangegeven staat dat het een rust- en infiltratiegebied is. Sommige delen zijn niet toegankelijk voor wandelaars. Dit staat ook duidelijk aangegeven. Houd je daar ook aan, de borden staan er niets voor niets. Het zijn rustgebieden voor bijv. de vossen die hier met de jongen in hun burchten bivakkeren. De boswachters schrijven direct een boete uit van โฌ 90,โ als je snappen in een verboden gebied.
Er is zoveel te zien in de Amsterdamse Waterleidingduinen, zoals een schitterende natuur met bos, stuifzand, moerassige en vochtige valleien en droge vlakten, wild zoals damherten en met een beetje geluk kom je misschien wel een vos tegen, vogels, insecten (zoals libellen) en reptielen zoals de boomkikker en zandhagedissen. Dichtbij ingang De Zilk is een heus kabouterdorp en vanaf ingang Zandvoortselaan kun je de bunkerroute lopen.
Mijn route
ย
Praktische informatie
Afstand
De Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase heeft een lengte van 7 kilometer.
Ondergrond
Deze Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase is deels verhard en deels onverhard. Ik denk dat de verhouding ongeveer 50-50 is.
Start- en eindpunt van de Duinverhalen wandeling
De Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen begint en eindigt bij ingang Oranjekom/Oase.
Ingangen van de Amsterdamse Waterleidingduinen
De Amsterdamse Waterleidingduinen heeft vier hoofdingangen:
- Ingang Oase, Eerste Leijweg 2 in Vogelenzang
- Ingang Panneland, Vogelenzangseduinenweg 2 in Vogelenzang
- Ingang Zandvoortselaan, Zandvoortselaan 130 in Zandvoort
- Ingang De Zilk, Joppeweg 1 in De Zilk
Wandelroutes
Elke ingang heeft twee eigen uitgezette en bewegwijzerde routepaaltjes met elk hun eigen kleur.
- Vanaf ingang Oase kun je de gele route van 4 kilometer en de oranje route van 7 kilometer lopen.
- Vanaf ingang Panneland kun je de rode en blauwe route lopen. De rode route is 4 kilometer lang en de blauwe route heeft een lengte van 8 kilometer.
- Vanaf ingang Zandvoortselaan kun je de witte route van 4 kilometer en de groene route van 7 kilometer lopen.
- Vanaf ingang De Zilk zijn kun je de paarse route van 5 kilometer en de zwarte route van 9 kilometer lopen.
Vanaf de ingang Zandvoortselaan naar ingang De Zilk wordt de begroeiing steeds minder wordt. Loop je bij de Zandvoortselaan en ingang Oase in Vogelenzang in een bosrijke omgeving, het terrein rond Panneland is al minder begroeid en bij ingang De Zilk is nog minder begroeiing.
Openingstijden
De Amsterdamse Waterleidingduinen zijn dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. De exacte openingstijden en sluitingstijden hangen bij de ingangen.
Entree van de Amsterdamse Waterleidingduinen
Voor een bezoek aan de Amsterdamse Waterleidingduinen heb je een toegangsbewijs nodig. Dit toegangsbewijs kost โฌ 1,50 per persoon en is verplicht voor iedereen vanaf 18 jaar.
Mocht je de Amsterdamse Waterleidingduinen vaker bezoeken, is het goedkoper om voor โฌ 10,โ een persoonlijke jaarkaart aan te schaffen.
De entreekaarten zijn zowelย online, als bij de ingangen van de Amsterdamse Waterleidingduinen te koop. Bij de ingangen kun je alleen te betalen met je pinpas.
Het parkeertarief is sinds oktober 2025: โฌ 1,50 per uur, tot maximaal โฌ 6,– per dag. Kom je vaker in de Amsterdamse Waterleidingduinen en kom je met de auto, dan zijn ook zgn. jaarparkeerkaarten voor โฌ 50,โ per jaar te koop. Deze zijn onlineย te koop.
Bereikbaarheid
Ingang Oranjekom/Oase van de Amsterdamse Waterleidingduinen is goed per auto, fiets en bus bereikbaar.
- Auto:
Ingang Oranjekom/Oase heeft een klein parkeerterrein. Mocht het vol zijn, dan kun je je auto aan de overkant van de Vogelenzangseweg parkeren. Parkeertarief: โฌ 1,50 per uur, tot maximaal โฌ 6,โ per dag. Jaarparkeerkaarten kosten โฌ 50,โ per jaar. Deze zijnย onlineย te koop. - Bus:
Connexxion bus 9 rijdt 1x per uur tussen NS-station Heemstede- Aerdenhout en NS-station Hillegom en komt langs de ingangen Oase in Vogelenzang. De bushalte is voor de inrit naar de parkeerplaats. Voor de precieze bustijden, kijk op ov9292.nl. - Fiets:
Bij ingang Oranjekom/Oase kun je je fiets gratis stallen. Er is geen toezicht.
Horeca
Bij de ingang Oranjekom/Oase is een horecagelegenheid: Pannenkoekenhuis de Oase, met als specialiteit pannenkoeken. Natuurlijk kun je op het terras of binnen ook genieten van een glas drinken of iets lekkers, zoals broodjes, uitsmijters, soep en snacks. Het restaurant is dinsdag t/m zondag van 09.30-19.00 uur geopend. Op maandag is het restaurant gesloten.
Bij ingang Panneland is horecagelegenheid Boshut โt Panneland gevestigd. Ook hun specialiteit is pannenkoeken. Op het terras of binnen kun je genieten van een glas drinken of iets lekkers, zoals broodjes, uitsmijters, soep en snacks. Het restaurant is in de zomer geopend van 10.00-20.00 uur en in de winter tot 19.00 uur. Boshut โs Panneland is op dinsdag gesloten.
Binnen de hekken van de Amsterdamse Waterleidingduinen zijn GEEN horecagelegenheden. Neem zelf voldoende te eten en te drinken mee. Pas wel op voor bijv. de vossen als je ergens iets gaat eten. Ze komen af op etensgeuren.
Honden
Honden zijn in de Amsterdamse Waterleidingduinen NIET toegestaan.
Overnachten
Er zijn veel overnachtingsmogelijkheden in Vogelenzang of Zandvoort. Je vergelijkt hotels en de prijzen via Booking.com.
Wil je niet in een hotel verblijven dan zijn een huisje via Natuurhuisje of Roompot evt. mogelijkheden.
Vanuit Vogelenzang kun je heel goed de omgeving verkennen en bijv. de Bollenstreek, Leiden, Haarlem of Amsterdam bezoeken.
Heb jij wel eens een duinverhalen wandeling of een andere wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen gemaakt? Zo ja, welke wandeling was dat en kan je het aanbevelen?
Meer lezen
- Tips en informatie over de Amsterdamse Waterleidingduinen
- Roots wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Panneland
- Burlende damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen
- De oranje wandelroute Oranjekom vanaf ingang Oase in de Amsterdamse Waterleidingduinen
- Bunkerroute in de Amsterdamse Waterleidingduinen
- De zwarte wandelroute vanaf ingang De Zilk in de Amsterdamse Waterleidingduinen
- Kabouterdorp De Zilk in de Amsterdamse Waterleidingduinen
- Amsterdamse Waterleidingduinen
2 gedachten over “Duinverhalen wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang Oranjekom/Oase”
Een mooie route waar veel te zien is! Jij hebt je goed vermaakt in dit gebied. Dat is ook duidelijk te zien. Ook gaaf dat je van de paden af mag wijken. Dat mag op de Veluwe bijvoorbeeld niet.
De Amsterdamse Waterleidingduinen zijn mijn favoriete wandelgebied en elke keer is anders. Dat je overal mag struinen is het voordeel van dit gebied want meestal liggen de damherten op plekken die je vanaf het pad niet ziet. Ik vermaak me inderdaad prima als ik hier wandel.